dissĭmŭlor - Diatesi passiva


(dissĭmŭlo, dissĭmŭlas, dissimulavi, dissimulatum, dissĭmŭlāre)

verbo transitivo I coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
dissĭmŭlor
II sing.
dissĭmŭlāris, dissĭmŭlāre
III sing.
dissĭmŭlātur
I plur.
dissĭmŭlāmur
II plur.
dissĭmŭlamĭni
III plur.
dissĭmŭlantur
IMPERFETTO
I sing.
dissĭmŭlābar
II sing.
dissĭmŭlabāris, dissĭmŭlabāre
III sing.
dissĭmŭlabātur
I plur.
dissĭmŭlabāmur
II plur.
dissĭmŭlabamĭni
III plur.
dissĭmŭlabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
dissĭmŭlābor
II sing.
dissĭmŭlabĕris, dissĭmŭlabĕre
III sing.
dissĭmŭlabĭtur
I plur.
dissĭmŭlabĭmur
II plur.
dissĭmŭlabimĭni
III plur.
dissĭmŭlabuntur
PERFETTO
I sing.
dissimulatus, –a, –um sum
II sing.
dissimulatus, –a, –um es
III sing.
dissimulatus, –a, –um est
I plur.
dissimulati, –ae, –a sumus
II plur.
dissimulati, –ae, –a estis
III plur.
dissimulati, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
dissimulatus, –a, –um eram
II sing.
dissimulatus, –a, –um eras
III sing.
dissimulatus, –a, –um erat
I plur.
dissimulati, –ae, –a eramus
II plur.
dissimulati, –ae, –a eratis
III plur.
dissimulati, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
dissimulatus, –a, –um ero
II sing.
dissimulatus, –a, –um eris
III sing.
dissimulatus, –a, –um erit
I plur.
dissimulati, –ae, –a erimus
II plur.
dissimulati, –ae, –a eritis
III plur.
dissimulati, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
dissĭmŭler
II sing.
dissĭmŭlēris, dissĭmŭlēre
III sing.
dissĭmŭlētur
I plur.
dissĭmŭlēmur
II plur.
dissĭmŭlemĭni
III plur.
dissĭmŭlentur
IMPERFETTO
I sing.
dissĭmŭlārer
II sing.
dissĭmŭlarēris, dissĭmŭlarēre
III sing.
dissĭmŭlarētur
I plur.
dissĭmŭlarēmur
II plur.
dissĭmŭlaremĭni
III plur.
dissĭmŭlarentur
PERFETTO
I sing.
dissimulatus, –a, –um sim
II sing.
dissimulatus, –a, –um sis
III sing.
dissimulatus, –a, –um sit
I plur.
dissimulati, –ae, –a simus
II plur.
dissimulati, –ae, –a sitis
III plur.
dissimulati, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
dissimulatus, –a, –um essem
II sing.
dissimulatus, –a, –um esses
III sing.
dissimulatus, –a, –um esset
I plur.
dissimulati, –ae, –a essemus
II plur.
dissimulati, –ae, –a essetis
III plur.
dissimulati, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
dissĭmŭlāre
II plur.
dissĭmŭlamĭni
FUTURO
II sing.
dissĭmŭlātor
III sing.
dissĭmŭlātor
II plur.
–
III plur.
dissĭmŭlantor
PARTICIPIO
PERFETTO
dissimulatus, –a, –um
INFINITO
PRESENTE
dissĭmŭlāri
PERFETTO
Singolare:
dissimulatus, –a, –um esse
Plurale:
dissimulati, –ae, –a esse
FUTURO
dissimulatum esse
GERUNDIVO
dissĭmŭlandus, –a, –um
SUPINO
dissimulatu

Vedi la forma attiva di questo lemma




Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z



{{ID:DISSIMULOR100}}
---CACHE---

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis