disquamor - Diatesi passiva
(disquamo, disquamas, disquamavi, disquamatum, disquamāre)
verbo transitivo I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
disquamor
II sing.
disquamāris, disquamāre
III sing.
disquamātur
I plur.
disquamāmur
II plur.
disquamamĭni
III plur.
disquamantur
IMPERFETTO
I sing.
disquamābar
II sing.
disquamabāris, disquamabāre
III sing.
disquamabātur
I plur.
disquamabāmur
II plur.
disquamabamĭni
III plur.
disquamabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
disquamābor
II sing.
disquamabĕris, disquamabĕre
III sing.
disquamabĭtur
I plur.
disquamabĭmur
II plur.
disquamabimĭni
III plur.
disquamabuntur
PERFETTO
I sing.
disquamatus, a, um sum
II sing.
disquamatus, a, um es
III sing.
disquamatus, a, um est
I plur.
disquamati, ae, a sumus
II plur.
disquamati, ae, a estis
III plur.
disquamati, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
disquamatus, a, um eram
II sing.
disquamatus, a, um eras
III sing.
disquamatus, a, um erat
I plur.
disquamati, ae, a eramus
II plur.
disquamati, ae, a eratis
III plur.
disquamati, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
disquamatus, a, um ero
II sing.
disquamatus, a, um eris
III sing.
disquamatus, a, um erit
I plur.
disquamati, ae, a erimus
II plur.
disquamati, ae, a eritis
III plur.
disquamati, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
disquamer
II sing.
disquamēris, disquamēre
III sing.
disquamētur
I plur.
disquamēmur
II plur.
disquamemĭni
III plur.
disquamentur
IMPERFETTO
I sing.
disquamārer
II sing.
disquamarēris, disquamarēre
III sing.
disquamarētur
I plur.
disquamarēmur
II plur.
disquamaremĭni
III plur.
disquamarentur
PERFETTO
I sing.
disquamatus, a, um sim
II sing.
disquamatus, a, um sis
III sing.
disquamatus, a, um sit
I plur.
disquamati, ae, a simus
II plur.
disquamati, ae, a sitis
III plur.
disquamati, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
disquamatus, a, um essem
II sing.
disquamatus, a, um esses
III sing.
disquamatus, a, um esset
I plur.
disquamati, ae, a essemus
II plur.
disquamati, ae, a essetis
III plur.
disquamati, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
disquamāre
II plur.
disquamamĭni
FUTURO
II sing.
disquamātor
III sing.
disquamātor
II plur.
III plur.
disquamantor
PARTICIPIO
PERFETTO
disquamatus, a, um
INFINITO
PRESENTE
disquamāri
PERFETTO
Singolare:
disquamatus, a, um esse
Plurale:
disquamati, ae, a esse
FUTURO
disquamatum esse
GERUNDIVO
disquamandus, a, um
SUPINO
disquamatu
Vedi la forma attiva di questo lemma
disquamor v. tr. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis