dispōnor - Diatesi passiva


(dispōno, dispōnis, disposui, dispositum, dispōnĕre)

verbo transitivo III coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
dispōnor
II sing.
dispōnĕris, dispōnĕre
III sing.
dispōnĭtur
I plur.
dispōnĭmur
II plur.
dispōnimĭni
III plur.
dispōnuntur
IMPERFETTO
I sing.
dispōnēbar
II sing.
dispōnebāris, dispōnebāre
III sing.
dispōnebātur
I plur.
dispōnebāmur
II plur.
dispōnebamĭni
III plur.
dispōnebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
dispōnar
II sing.
dispōnēris, dispōnēre
III sing.
dispōnētur
I plur.
dispōnēmur
II plur.
dispōnemĭni
III plur.
dispōnentur
PERFETTO
I sing.
dispositus, –a, –um sum
II sing.
dispositus, –a, –um es
III sing.
dispositus, –a, –um est
I plur.
dispositi, –ae, –a sumus
II plur.
dispositi, –ae, –a estis
III plur.
dispositi, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
dispositus, –a, –um eram
II sing.
dispositus, –a, –um eras
III sing.
dispositus, –a, –um erat
I plur.
dispositi, –ae, –a eramus
II plur.
dispositi, –ae, –a eratis
III plur.
dispositi, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
dispositus, –a, –um ero
II sing.
dispositus, –a, –um eris
III sing.
dispositus, –a, –um erit
I plur.
dispositi, –ae, –a erimus
II plur.
dispositi, –ae, –a eritis
III plur.
dispositi, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
dispōnar
II sing.
dispōnāris, dispōnāre
III sing.
dispōnātur
I plur.
dispōnāmur
II plur.
dispōnamĭni
III plur.
dispōnantur
IMPERFETTO
I sing.
dispōnĕrer
II sing.
dispōnerēris, dispōnerēre
III sing.
dispōnerētur
I plur.
dispōnerēmur
II plur.
dispōneremĭni
III plur.
dispōnerentur
PERFETTO
I sing.
dispositus, –a, –um sim
II sing.
dispositus, –a, –um sis
III sing.
dispositus, –a, –um sit
I plur.
dispositi, –ae, –a simus
II plur.
dispositi, –ae, –a sitis
III plur.
dispositi, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
dispositus, –a, –um essem
II sing.
dispositus, –a, –um esses
III sing.
dispositus, –a, –um esset
I plur.
dispositi, –ae, –a essemus
II plur.
dispositi, –ae, –a essetis
III plur.
dispositi, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
dispōnĕre
II plur.
dispōnimĭni
FUTURO
II sing.
dispōnĭtor
III sing.
dispōnĭtor
II plur.
–
III plur.
dispōnuntor
PARTICIPIO
PERFETTO
dispositus, –a, –um
INFINITO
PRESENTE
dispōni
PERFETTO
Singolare:
dispositus, –a, –um esse
Plurale:
dispositi, –ae, –a esse
FUTURO
dispositum esse
GERUNDIVO
dispōnendus, –a, –um
SUPINO
dispositu

Vedi la forma attiva di questo lemma




Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z



{{ID:DISPONOR100}}
---CACHE---

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis