dispennor - Diatesi passiva


(dispenno, dispennis, dispendi, dispensum, dispennĕre)

verbo transitivo III coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
dispennor
II sing.
dispennĕris, dispennĕre
III sing.
dispennĭtur
I plur.
dispennĭmur
II plur.
dispennimĭni
III plur.
dispennuntur
IMPERFETTO
I sing.
dispennēbar
II sing.
dispennebāris, dispennebāre
III sing.
dispennebātur
I plur.
dispennebāmur
II plur.
dispennebamĭni
III plur.
dispennebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
dispennar
II sing.
dispennēris, dispennēre
III sing.
dispennētur
I plur.
dispennēmur
II plur.
dispennemĭni
III plur.
dispennentur
PERFETTO
I sing.
dispensus, –a, –um sum
II sing.
dispensus, –a, –um es
III sing.
dispensus, –a, –um est
I plur.
dispensi, –ae, –a sumus
II plur.
dispensi, –ae, –a estis
III plur.
dispensi, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
dispensus, –a, –um eram
II sing.
dispensus, –a, –um eras
III sing.
dispensus, –a, –um erat
I plur.
dispensi, –ae, –a eramus
II plur.
dispensi, –ae, –a eratis
III plur.
dispensi, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
dispensus, –a, –um ero
II sing.
dispensus, –a, –um eris
III sing.
dispensus, –a, –um erit
I plur.
dispensi, –ae, –a erimus
II plur.
dispensi, –ae, –a eritis
III plur.
dispensi, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
dispennar
II sing.
dispennāris, dispennāre
III sing.
dispennātur
I plur.
dispennāmur
II plur.
dispennamĭni
III plur.
dispennantur
IMPERFETTO
I sing.
dispennĕrer
II sing.
dispennerēris, dispennerēre
III sing.
dispennerētur
I plur.
dispennerēmur
II plur.
dispenneremĭni
III plur.
dispennerentur
PERFETTO
I sing.
dispensus, –a, –um sim
II sing.
dispensus, –a, –um sis
III sing.
dispensus, –a, –um sit
I plur.
dispensi, –ae, –a simus
II plur.
dispensi, –ae, –a sitis
III plur.
dispensi, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
dispensus, –a, –um essem
II sing.
dispensus, –a, –um esses
III sing.
dispensus, –a, –um esset
I plur.
dispensi, –ae, –a essemus
II plur.
dispensi, –ae, –a essetis
III plur.
dispensi, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
dispennĕre
II plur.
dispennimĭni
FUTURO
II sing.
dispennĭtor
III sing.
dispennĭtor
II plur.
–
III plur.
dispennuntor
PARTICIPIO
PERFETTO
dispensus, –a, –um
INFINITO
PRESENTE
dispenni
PERFETTO
Singolare:
dispensus, –a, –um esse
Plurale:
dispensi, –ae, –a esse
FUTURO
dispensum esse
GERUNDIVO
dispennendus, –a, –um
SUPINO
dispensu

Vedi la forma attiva di questo lemma




Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z



{{ID:DISPENNOR100}}
---CACHE---

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis