dĭrĭbĕor - Diatesi passiva


(dĭrĭbĕo, dĭrĭbes, diribui, diribitum, dĭrĭbēre)

verbo transitivo II coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
dĭrĭbĕor
II sing.
dĭrĭbēris, dĭrĭbēre
III sing.
dĭrĭbētur
I plur.
dĭrĭbēmur
II plur.
dĭrĭbemĭni
III plur.
dĭrĭbentur
IMPERFETTO
I sing.
dĭrĭbēbar
II sing.
dĭrĭbebāris
III sing.
dĭrĭbebātur
I plur.
dĭrĭbebāmur
II plur.
dĭrĭbebamĭni
III plur.
dĭrĭbebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
dĭrĭbēbor
II sing.
dĭrĭbebĕris, dĭrĭbebĕre
III sing.
dĭrĭbebĭtur
I plur.
dĭrĭbebĭmur
II plur.
dĭrĭbebimĭni
III plur.
dĭrĭbebuntur
PERFETTO
I sing.
diribitus, –a, –um sum
II sing.
diribitus, –a, –um es
III sing.
diribitus, –a, –um est
I plur.
diribiti, –ae, –a sumus
II plur.
diribiti, –ae, –a estis
III plur.
diribiti, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
diribitus, –a, –um eram
II sing.
diribitus, –a, –um eras
III sing.
diribitus, –a, –um erat
I plur.
diribiti, –ae, –a eramus
II plur.
diribiti, –ae, –a eratis
III plur.
diribiti, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
diribitus, –a, –um ero
II sing.
diribitus, –a, –um eris
III sing.
diribitus, –a, –um erit
I plur.
diribiti, –ae, –a erimus
II plur.
diribiti, –ae, –a eritis
III plur.
diribiti, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
dĭrĭbĕar
II sing.
dĭrĭbeāris, dĭrĭbeāre
III sing.
dĭrĭbeātur
I plur.
dĭrĭbeāmur
II plur.
dĭrĭbeamĭni
III plur.
dĭrĭbeantur
IMPERFETTO
I sing.
dĭrĭbērer
II sing.
dĭrĭberēris, dĭrĭberēre
III sing.
dĭrĭberētur
I plur.
dĭrĭberēmur
II plur.
dĭrĭberemĭni
III plur.
dĭrĭberentur
PERFETTO
I sing.
diribitus, –a, –um sim
II sing.
diribitus, –a, –um sis
III sing.
diribitus, –a, –um sit
I plur.
diribiti, –ae, –a simus
II plur.
diribiti, –ae, –a sitis
III plur.
diribiti, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
diribitus, –a, –um essem
II sing.
diribitus, –a, –um esses
III sing.
diribitus, –a, –um esset
I plur.
diribiti, –ae, –a essemus
II plur.
diribiti, –ae, –a essetis
III plur.
diribiti, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
dĭrĭbēre
II plur.
dĭrĭbemĭni
FUTURO
II sing.
dĭrĭbētor
III sing.
dĭrĭbētor
II plur.
–
III plur.
dĭrĭbentor
PARTICIPIO
PERFETTO
diribitus, –a, –um
INFINITO
PRESENTE
dĭrĭbēri
PERFETTO
Singolare:
diribitus, –a, –um esse
Plurale:
diribiti, –ae, –a esse
FUTURO
diribitum esse
GERUNDIVO
dĭrĭbendus, –a, –um
SUPINO
diribitu

Vedi la forma attiva di questo lemma




Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z



{{ID:DIRIBEOR100}}
---CACHE---

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis