dīnŭmĕror - Diatesi passiva
(dīnŭmĕro, dīnŭmĕras, dinumeravi, dinumeratum, dīnŭmĕrāre)
verbo transitivo I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
dīnŭmĕror
II sing.
dīnŭmĕrāris, dīnŭmĕrāre
III sing.
dīnŭmĕrātur
I plur.
dīnŭmĕrāmur
II plur.
dīnŭmĕramĭni
III plur.
dīnŭmĕrantur
IMPERFETTO
I sing.
dīnŭmĕrābar
II sing.
dīnŭmĕrabāris, dīnŭmĕrabāre
III sing.
dīnŭmĕrabātur
I plur.
dīnŭmĕrabāmur
II plur.
dīnŭmĕrabamĭni
III plur.
dīnŭmĕrabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
dīnŭmĕrābor
II sing.
dīnŭmĕrabĕris, dīnŭmĕrabĕre
III sing.
dīnŭmĕrabĭtur
I plur.
dīnŭmĕrabĭmur
II plur.
dīnŭmĕrabimĭni
III plur.
dīnŭmĕrabuntur
PERFETTO
I sing.
dinumeratus, a, um sum
II sing.
dinumeratus, a, um es
III sing.
dinumeratus, a, um est
I plur.
dinumerati, ae, a sumus
II plur.
dinumerati, ae, a estis
III plur.
dinumerati, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
dinumeratus, a, um eram
II sing.
dinumeratus, a, um eras
III sing.
dinumeratus, a, um erat
I plur.
dinumerati, ae, a eramus
II plur.
dinumerati, ae, a eratis
III plur.
dinumerati, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
dinumeratus, a, um ero
II sing.
dinumeratus, a, um eris
III sing.
dinumeratus, a, um erit
I plur.
dinumerati, ae, a erimus
II plur.
dinumerati, ae, a eritis
III plur.
dinumerati, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
dīnŭmĕrer
II sing.
dīnŭmĕrēris, dīnŭmĕrēre
III sing.
dīnŭmĕrētur
I plur.
dīnŭmĕrēmur
II plur.
dīnŭmĕremĭni
III plur.
dīnŭmĕrentur
IMPERFETTO
I sing.
dīnŭmĕrārer
II sing.
dīnŭmĕrarēris, dīnŭmĕrarēre
III sing.
dīnŭmĕrarētur
I plur.
dīnŭmĕrarēmur
II plur.
dīnŭmĕraremĭni
III plur.
dīnŭmĕrarentur
PERFETTO
I sing.
dinumeratus, a, um sim
II sing.
dinumeratus, a, um sis
III sing.
dinumeratus, a, um sit
I plur.
dinumerati, ae, a simus
II plur.
dinumerati, ae, a sitis
III plur.
dinumerati, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
dinumeratus, a, um essem
II sing.
dinumeratus, a, um esses
III sing.
dinumeratus, a, um esset
I plur.
dinumerati, ae, a essemus
II plur.
dinumerati, ae, a essetis
III plur.
dinumerati, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
dīnŭmĕrāre
II plur.
dīnŭmĕramĭni
FUTURO
II sing.
dīnŭmĕrātor
III sing.
dīnŭmĕrātor
II plur.
III plur.
dīnŭmĕrantor
PARTICIPIO
PERFETTO
dinumeratus, a, um
INFINITO
PRESENTE
dīnŭmĕrāri
PERFETTO
Singolare:
dinumeratus, a, um esse
Plurale:
dinumerati, ae, a esse
FUTURO
dinumeratum esse
GERUNDIVO
dīnŭmĕrandus, a, um
SUPINO
dinumeratu
Vedi la forma attiva di questo lemma
dīnŭmĕror v. tr. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis