Donazione

dilibuor - Diatesi passiva


(dilibuo, dilibuis, dilibui, dilibutum, dilibuĕre)

verbo transitivo III coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
dilibuor
II sing.
dilibuĕris, dilibuĕre
III sing.
dilibuĭtur
I plur.
dilibuĭmur
II plur.
dilibuimĭni
III plur.
dilibuuntur
IMPERFETTO
I sing.
dilibuēbar
II sing.
dilibuebāris, dilibuebāre
III sing.
dilibuebātur
I plur.
dilibuebāmur
II plur.
dilibuebamĭni
III plur.
dilibuebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
dilibuar
II sing.
dilibuēris, dilibuēre
III sing.
dilibuētur
I plur.
dilibuēmur
II plur.
dilibuemĭni
III plur.
dilibuentur
PERFETTO
I sing.
dilibutus, –a, –um sum
II sing.
dilibutus, –a, –um es
III sing.
dilibutus, –a, –um est
I plur.
dilibuti, –ae, –a sumus
II plur.
dilibuti, –ae, –a estis
III plur.
dilibuti, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
dilibutus, –a, –um eram
II sing.
dilibutus, –a, –um eras
III sing.
dilibutus, –a, –um erat
I plur.
dilibuti, –ae, –a eramus
II plur.
dilibuti, –ae, –a eratis
III plur.
dilibuti, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
dilibutus, –a, –um ero
II sing.
dilibutus, –a, –um eris
III sing.
dilibutus, –a, –um erit
I plur.
dilibuti, –ae, –a erimus
II plur.
dilibuti, –ae, –a eritis
III plur.
dilibuti, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
dilibuar
II sing.
dilibuāris, dilibuāre
III sing.
dilibuātur
I plur.
dilibuāmur
II plur.
dilibuamĭni
III plur.
dilibuantur
IMPERFETTO
I sing.
dilibuĕrer
II sing.
dilibuerēris, dilibuerēre
III sing.
dilibuerētur
I plur.
dilibuerēmur
II plur.
dilibueremĭni
III plur.
dilibuerentur
PERFETTO
I sing.
dilibutus, –a, –um sim
II sing.
dilibutus, –a, –um sis
III sing.
dilibutus, –a, –um sit
I plur.
dilibuti, –ae, –a simus
II plur.
dilibuti, –ae, –a sitis
III plur.
dilibuti, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
dilibutus, –a, –um essem
II sing.
dilibutus, –a, –um esses
III sing.
dilibutus, –a, –um esset
I plur.
dilibuti, –ae, –a essemus
II plur.
dilibuti, –ae, –a essetis
III plur.
dilibuti, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
dilibuĕre
II plur.
dilibuimĭni
FUTURO
II sing.
dilibuĭtor
III sing.
dilibuĭtor
II plur.
–
III plur.
dilibuuntor
PARTICIPIO
PERFETTO
dilibutus, –a, –um
INFINITO
PRESENTE
dilibui
PERFETTO
Singolare:
dilibutus, –a, –um esse
Plurale:
dilibuti, –ae, –a esse
FUTURO
dilibutum esse
GERUNDIVO
dilibuendus, –a, –um
SUPINO
dilibutu

Vedi la forma attiva di questo lemma

‹ dilibuo
dilibutūrūs ›

Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z
dilectus sost. masch. IV decl.
dīlectus agg. part. perf. I cl.
dilectus agg. inf. perf.
dilibuens agg. part. pres. II cl.
dilibuo v. tr. III coniug.
dilibuor v. tr. III coniug.
dilibutūrūs agg. part. fut.
dilibutus agg. part. perf. I cl.
dilibutus agg. inf. perf.
dīlīdens agg. part. pres. II cl.
dīlīdo v. tr. III coniug.
dīlīdor v. tr. III coniug.
dīlĭgens agg. part. pres. II cl.
dīlĭgentĕr avv.
dīlĭgentĭa sost. femm. I decl.
dīlĭgĭbĭlis agg. II cl.
dīlĭgo v. tr. III coniug.
dīlĭgor v. tr. III coniug.
dīlōrīcans agg. part. pres. II cl.
diloricatūrūs agg. part. fut.
{{ID:DILIBUOR100}}
---CACHE---
I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis