dīlăpĭdor - Diatesi passiva


(dīlăpĭdo, dīlăpĭdas, dilapidavi, dilapidatum, dīlăpĭdāre)

verbo transitivo I coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
dīlăpĭdor
II sing.
dīlăpĭdāris, dīlăpĭdāre
III sing.
dīlăpĭdātur
I plur.
dīlăpĭdāmur
II plur.
dīlăpĭdamĭni
III plur.
dīlăpĭdantur
IMPERFETTO
I sing.
dīlăpĭdābar
II sing.
dīlăpĭdabāris, dīlăpĭdabāre
III sing.
dīlăpĭdabātur
I plur.
dīlăpĭdabāmur
II plur.
dīlăpĭdabamĭni
III plur.
dīlăpĭdabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
dīlăpĭdābor
II sing.
dīlăpĭdabĕris, dīlăpĭdabĕre
III sing.
dīlăpĭdabĭtur
I plur.
dīlăpĭdabĭmur
II plur.
dīlăpĭdabimĭni
III plur.
dīlăpĭdabuntur
PERFETTO
I sing.
dilapidatus, –a, –um sum
II sing.
dilapidatus, –a, –um es
III sing.
dilapidatus, –a, –um est
I plur.
dilapidati, –ae, –a sumus
II plur.
dilapidati, –ae, –a estis
III plur.
dilapidati, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
dilapidatus, –a, –um eram
II sing.
dilapidatus, –a, –um eras
III sing.
dilapidatus, –a, –um erat
I plur.
dilapidati, –ae, –a eramus
II plur.
dilapidati, –ae, –a eratis
III plur.
dilapidati, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
dilapidatus, –a, –um ero
II sing.
dilapidatus, –a, –um eris
III sing.
dilapidatus, –a, –um erit
I plur.
dilapidati, –ae, –a erimus
II plur.
dilapidati, –ae, –a eritis
III plur.
dilapidati, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
dīlăpĭder
II sing.
dīlăpĭdēris, dīlăpĭdēre
III sing.
dīlăpĭdētur
I plur.
dīlăpĭdēmur
II plur.
dīlăpĭdemĭni
III plur.
dīlăpĭdentur
IMPERFETTO
I sing.
dīlăpĭdārer
II sing.
dīlăpĭdarēris, dīlăpĭdarēre
III sing.
dīlăpĭdarētur
I plur.
dīlăpĭdarēmur
II plur.
dīlăpĭdaremĭni
III plur.
dīlăpĭdarentur
PERFETTO
I sing.
dilapidatus, –a, –um sim
II sing.
dilapidatus, –a, –um sis
III sing.
dilapidatus, –a, –um sit
I plur.
dilapidati, –ae, –a simus
II plur.
dilapidati, –ae, –a sitis
III plur.
dilapidati, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
dilapidatus, –a, –um essem
II sing.
dilapidatus, –a, –um esses
III sing.
dilapidatus, –a, –um esset
I plur.
dilapidati, –ae, –a essemus
II plur.
dilapidati, –ae, –a essetis
III plur.
dilapidati, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
dīlăpĭdāre
II plur.
dīlăpĭdamĭni
FUTURO
II sing.
dīlăpĭdātor
III sing.
dīlăpĭdātor
II plur.
–
III plur.
dīlăpĭdantor
PARTICIPIO
PERFETTO
dilapidatus, –a, –um
INFINITO
PRESENTE
dīlăpĭdāri
PERFETTO
Singolare:
dilapidatus, –a, –um esse
Plurale:
dilapidati, –ae, –a esse
FUTURO
dilapidatum esse
GERUNDIVO
dīlăpĭdandus, –a, –um
SUPINO
dilapidatu

Vedi la forma attiva di questo lemma




Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z



{{ID:DILAPIDOR100}}
---CACHE---

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis