dīiungor - Diatesi passiva
(dīiungo, dīiungis, disiunxi, disiunctum, dīiungĕre)
verbo transitivo III coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
dīiungor
II sing.
dīiungĕris, dīiungĕre
III sing.
dīiungĭtur
I plur.
dīiungĭmur
II plur.
dīiungimĭni
III plur.
dīiunguntur
IMPERFETTO
I sing.
dīiungēbar
II sing.
dīiungebāris, dīiungebāre
III sing.
dīiungebātur
I plur.
dīiungebāmur
II plur.
dīiungebamĭni
III plur.
dīiungebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
dīiungar
II sing.
dīiungēris, dīiungēre
III sing.
dīiungētur
I plur.
dīiungēmur
II plur.
dīiungemĭni
III plur.
dīiungentur
PERFETTO
I sing.
disiunctus, a, um sum
II sing.
disiunctus, a, um es
III sing.
disiunctus, a, um est
I plur.
disiuncti, ae, a sumus
II plur.
disiuncti, ae, a estis
III plur.
disiuncti, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
disiunctus, a, um eram
II sing.
disiunctus, a, um eras
III sing.
disiunctus, a, um erat
I plur.
disiuncti, ae, a eramus
II plur.
disiuncti, ae, a eratis
III plur.
disiuncti, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
disiunctus, a, um ero
II sing.
disiunctus, a, um eris
III sing.
disiunctus, a, um erit
I plur.
disiuncti, ae, a erimus
II plur.
disiuncti, ae, a eritis
III plur.
disiuncti, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
dīiungar
II sing.
dīiungāris, dīiungāre
III sing.
dīiungātur
I plur.
dīiungāmur
II plur.
dīiungamĭni
III plur.
dīiungantur
IMPERFETTO
I sing.
dīiungĕrer
II sing.
dīiungerēris, dīiungerēre
III sing.
dīiungerētur
I plur.
dīiungerēmur
II plur.
dīiungeremĭni
III plur.
dīiungerentur
PERFETTO
I sing.
disiunctus, a, um sim
II sing.
disiunctus, a, um sis
III sing.
disiunctus, a, um sit
I plur.
disiuncti, ae, a simus
II plur.
disiuncti, ae, a sitis
III plur.
disiuncti, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
disiunctus, a, um essem
II sing.
disiunctus, a, um esses
III sing.
disiunctus, a, um esset
I plur.
disiuncti, ae, a essemus
II plur.
disiuncti, ae, a essetis
III plur.
disiuncti, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
dīiungĕre
II plur.
dīiungimĭni
FUTURO
II sing.
dīiungĭtor
III sing.
dīiungĭtor
II plur.
III plur.
dīiunguntor
PARTICIPIO
PERFETTO
disiunctus, a, um
INFINITO
PRESENTE
dīiungi
PERFETTO
Singolare:
disiunctus, a, um esse
Plurale:
disiuncti, ae, a esse
FUTURO
disiunctum esse
GERUNDIVO
dīiungendus, a, um
SUPINO
disiunctu
Vedi la forma attiva di questo lemma
dīiungor v. tr. III coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis