dēvītor - Diatesi passiva


(dēvīto, dēvītas, devitavi, devitatum, dēvītāre)

verbo transitivo I coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
dēvītor
II sing.
dēvītāris, dēvītāre
III sing.
dēvītātur
I plur.
dēvītāmur
II plur.
dēvītamĭni
III plur.
dēvītantur
IMPERFETTO
I sing.
dēvītābar
II sing.
dēvītabāris, dēvītabāre
III sing.
dēvītabātur
I plur.
dēvītabāmur
II plur.
dēvītabamĭni
III plur.
dēvītabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
dēvītābor
II sing.
dēvītabĕris, dēvītabĕre
III sing.
dēvītabĭtur
I plur.
dēvītabĭmur
II plur.
dēvītabimĭni
III plur.
dēvītabuntur
PERFETTO
I sing.
devitatus, –a, –um sum
II sing.
devitatus, –a, –um es
III sing.
devitatus, –a, –um est
I plur.
devitati, –ae, –a sumus
II plur.
devitati, –ae, –a estis
III plur.
devitati, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
devitatus, –a, –um eram
II sing.
devitatus, –a, –um eras
III sing.
devitatus, –a, –um erat
I plur.
devitati, –ae, –a eramus
II plur.
devitati, –ae, –a eratis
III plur.
devitati, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
devitatus, –a, –um ero
II sing.
devitatus, –a, –um eris
III sing.
devitatus, –a, –um erit
I plur.
devitati, –ae, –a erimus
II plur.
devitati, –ae, –a eritis
III plur.
devitati, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
dēvīter
II sing.
dēvītēris, dēvītēre
III sing.
dēvītētur
I plur.
dēvītēmur
II plur.
dēvītemĭni
III plur.
dēvītentur
IMPERFETTO
I sing.
dēvītārer
II sing.
dēvītarēris, dēvītarēre
III sing.
dēvītarētur
I plur.
dēvītarēmur
II plur.
dēvītaremĭni
III plur.
dēvītarentur
PERFETTO
I sing.
devitatus, –a, –um sim
II sing.
devitatus, –a, –um sis
III sing.
devitatus, –a, –um sit
I plur.
devitati, –ae, –a simus
II plur.
devitati, –ae, –a sitis
III plur.
devitati, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
devitatus, –a, –um essem
II sing.
devitatus, –a, –um esses
III sing.
devitatus, –a, –um esset
I plur.
devitati, –ae, –a essemus
II plur.
devitati, –ae, –a essetis
III plur.
devitati, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
dēvītāre
II plur.
dēvītamĭni
FUTURO
II sing.
dēvītātor
III sing.
dēvītātor
II plur.
–
III plur.
dēvītantor
PARTICIPIO
PERFETTO
devitatus, –a, –um
INFINITO
PRESENTE
dēvītāri
PERFETTO
Singolare:
devitatus, –a, –um esse
Plurale:
devitati, –ae, –a esse
FUTURO
devitatum esse
GERUNDIVO
dēvītandus, –a, –um
SUPINO
devitatu

Vedi la forma attiva di questo lemma




Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z



{{ID:DEVITOR100}}
---CACHE---

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis