destringor - Diatesi passiva
(destringo, destringis, destrinxi, destrictum, destringĕre)
verbo transitivo III coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
destringor
II sing.
destringĕris, destringĕre
III sing.
destringĭtur
I plur.
destringĭmur
II plur.
destringimĭni
III plur.
destringuntur
IMPERFETTO
I sing.
destringēbar
II sing.
destringebāris, destringebāre
III sing.
destringebātur
I plur.
destringebāmur
II plur.
destringebamĭni
III plur.
destringebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
destringar
II sing.
destringēris, destringēre
III sing.
destringētur
I plur.
destringēmur
II plur.
destringemĭni
III plur.
destringentur
PERFETTO
I sing.
destrictus, a, um sum
II sing.
destrictus, a, um es
III sing.
destrictus, a, um est
I plur.
destricti, ae, a sumus
II plur.
destricti, ae, a estis
III plur.
destricti, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
destrictus, a, um eram
II sing.
destrictus, a, um eras
III sing.
destrictus, a, um erat
I plur.
destricti, ae, a eramus
II plur.
destricti, ae, a eratis
III plur.
destricti, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
destrictus, a, um ero
II sing.
destrictus, a, um eris
III sing.
destrictus, a, um erit
I plur.
destricti, ae, a erimus
II plur.
destricti, ae, a eritis
III plur.
destricti, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
destringar
II sing.
destringāris, destringāre
III sing.
destringātur
I plur.
destringāmur
II plur.
destringamĭni
III plur.
destringantur
IMPERFETTO
I sing.
destringĕrer
II sing.
destringerēris, destringerēre
III sing.
destringerētur
I plur.
destringerēmur
II plur.
destringeremĭni
III plur.
destringerentur
PERFETTO
I sing.
destrictus, a, um sim
II sing.
destrictus, a, um sis
III sing.
destrictus, a, um sit
I plur.
destricti, ae, a simus
II plur.
destricti, ae, a sitis
III plur.
destricti, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
destrictus, a, um essem
II sing.
destrictus, a, um esses
III sing.
destrictus, a, um esset
I plur.
destricti, ae, a essemus
II plur.
destricti, ae, a essetis
III plur.
destricti, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
destringĕre
II plur.
destringimĭni
FUTURO
II sing.
destringĭtor
III sing.
destringĭtor
II plur.
III plur.
destringuntor
PARTICIPIO
PERFETTO
destrictus, a, um
INFINITO
PRESENTE
destringi
PERFETTO
Singolare:
destrictus, a, um esse
Plurale:
destricti, ae, a esse
FUTURO
destrictum esse
GERUNDIVO
destringendus, a, um
SUPINO
destrictu
Vedi la forma attiva di questo lemma
destringor v. tr. III coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis