dēsistor - Diatesi passiva
(dēsisto, dēsistis, destiti, destitum, dēsistĕre)
verbo transitivo e intransitivo III coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
dēsistor
II sing.
dēsistĕris, dēsistĕre
III sing.
dēsistĭtur
I plur.
dēsistĭmur
II plur.
dēsistimĭni
III plur.
dēsistuntur
IMPERFETTO
I sing.
dēsistēbar
II sing.
dēsistebāris, dēsistebāre
III sing.
dēsistebātur
I plur.
dēsistebāmur
II plur.
dēsistebamĭni
III plur.
dēsistebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
dēsistar
II sing.
dēsistēris, dēsistēre
III sing.
dēsistētur
I plur.
dēsistēmur
II plur.
dēsistemĭni
III plur.
dēsistentur
PERFETTO
I sing.
destitus, a, um sum
II sing.
destitus, a, um es
III sing.
destitus, a, um est
I plur.
destiti, ae, a sumus
II plur.
destiti, ae, a estis
III plur.
destiti, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
destitus, a, um eram
II sing.
destitus, a, um eras
III sing.
destitus, a, um erat
I plur.
destiti, ae, a eramus
II plur.
destiti, ae, a eratis
III plur.
destiti, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
destitus, a, um ero
II sing.
destitus, a, um eris
III sing.
destitus, a, um erit
I plur.
destiti, ae, a erimus
II plur.
destiti, ae, a eritis
III plur.
destiti, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
dēsistar
II sing.
dēsistāris, dēsistāre
III sing.
dēsistātur
I plur.
dēsistāmur
II plur.
dēsistamĭni
III plur.
dēsistantur
IMPERFETTO
I sing.
dēsistĕrer
II sing.
dēsisterēris, dēsisterēre
III sing.
dēsisterētur
I plur.
dēsisterēmur
II plur.
dēsisteremĭni
III plur.
dēsisterentur
PERFETTO
I sing.
destitus, a, um sim
II sing.
destitus, a, um sis
III sing.
destitus, a, um sit
I plur.
destiti, ae, a simus
II plur.
destiti, ae, a sitis
III plur.
destiti, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
destitus, a, um essem
II sing.
destitus, a, um esses
III sing.
destitus, a, um esset
I plur.
destiti, ae, a essemus
II plur.
destiti, ae, a essetis
III plur.
destiti, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
dēsistĕre
II plur.
dēsistĭmini
FUTURO
II sing.
dēsistĭtor
III sing.
dēsistĭtor
II plur.
III plur.
dēsistuntor
PARTICIPIO
PERFETTO
destitus, a, um
INFINITO
PRESENTE
dēsisti
PERFETTO
Singolare:
destitus, a, um esse
Plurale:
destiti, ae, a esse
FUTURO
destitum esse
GERUNDIVO
dēsistendus, a, um
SUPINO
destitu
Vedi la forma attiva di questo lemma
dēsistor v. tr. e intr. III coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis