dēprĕtĭor - Diatesi passiva
(dēprĕtĭo, dēprĕtĭas, depretiavi, depretiatum, dēprĕtĭāre)
verbo transitivo I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
dēprĕtĭor
II sing.
dēprĕtĭāris, dēprĕtĭāre
III sing.
dēprĕtĭātur
I plur.
dēprĕtĭāmur
II plur.
dēprĕtĭamĭni
III plur.
dēprĕtĭantur
IMPERFETTO
I sing.
dēprĕtĭābar
II sing.
dēprĕtĭabāris, dēprĕtĭabāre
III sing.
dēprĕtĭabātur
I plur.
dēprĕtĭabāmur
II plur.
dēprĕtĭabamĭni
III plur.
dēprĕtĭabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
dēprĕtĭābor
II sing.
dēprĕtĭabĕris, dēprĕtĭabĕre
III sing.
dēprĕtĭabĭtur
I plur.
dēprĕtĭabĭmur
II plur.
dēprĕtĭabimĭni
III plur.
dēprĕtĭabuntur
PERFETTO
I sing.
depretiatus, a, um sum
II sing.
depretiatus, a, um es
III sing.
depretiatus, a, um est
I plur.
depretiati, ae, a sumus
II plur.
depretiati, ae, a estis
III plur.
depretiati, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
depretiatus, a, um eram
II sing.
depretiatus, a, um eras
III sing.
depretiatus, a, um erat
I plur.
depretiati, ae, a eramus
II plur.
depretiati, ae, a eratis
III plur.
depretiati, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
depretiatus, a, um ero
II sing.
depretiatus, a, um eris
III sing.
depretiatus, a, um erit
I plur.
depretiati, ae, a erimus
II plur.
depretiati, ae, a eritis
III plur.
depretiati, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
dēprĕtĭer
II sing.
dēprĕtĭēris, dēprĕtĭēre
III sing.
dēprĕtĭētur
I plur.
dēprĕtĭēmur
II plur.
dēprĕtĭemĭni
III plur.
dēprĕtĭentur
IMPERFETTO
I sing.
dēprĕtĭārer
II sing.
dēprĕtĭarēris, dēprĕtĭarēre
III sing.
dēprĕtĭarētur
I plur.
dēprĕtĭarēmur
II plur.
dēprĕtĭaremĭni
III plur.
dēprĕtĭarentur
PERFETTO
I sing.
depretiatus, a, um sim
II sing.
depretiatus, a, um sis
III sing.
depretiatus, a, um sit
I plur.
depretiati, ae, a simus
II plur.
depretiati, ae, a sitis
III plur.
depretiati, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
depretiatus, a, um essem
II sing.
depretiatus, a, um esses
III sing.
depretiatus, a, um esset
I plur.
depretiati, ae, a essemus
II plur.
depretiati, ae, a essetis
III plur.
depretiati, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
dēprĕtĭāre
II plur.
dēprĕtĭamĭni
FUTURO
II sing.
dēprĕtĭātor
III sing.
dēprĕtĭātor
II plur.
III plur.
dēprĕtĭantor
PARTICIPIO
PERFETTO
depretiatus, a, um
INFINITO
PRESENTE
dēprĕtĭāri
PERFETTO
Singolare:
depretiatus, a, um esse
Plurale:
depretiati, ae, a esse
FUTURO
depretiatum esse
GERUNDIVO
dēprĕtĭandus, a, um
SUPINO
depretiatu
Vedi la forma attiva di questo lemma
dēprĕtĭor v. tr. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis