dēpĕciscor - Diatesi attiva
(dēpĕciscor, dēpĕciscĕris, depectus sum, dēpĕcisci)
verbo transitivo e intransitivo deponente III coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA DEPONENTE:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
dēpĕciscor
II sing.
dēpĕciscĕris, dēpĕciscĕre
III sing.
dēpĕciscĭtur
I plur.
dēpĕciscĭmur
II plur.
dēpĕciscimĭni
III plur.
dēpĕciscuntur
IMPERFETTO
I sing.
dēpĕciscēbar
II sing.
dēpĕciscebāris, dēpĕciscebāre
III sing.
dēpĕciscebātur
I plur.
dēpĕciscebāmur
II plur.
dēpĕciscebamĭni
III plur.
dēpĕciscebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
dēpĕciscar
II sing.
dēpĕciscēris, dēpĕciscēre
III sing.
dēpĕciscētur
I plur.
dēpĕciscēmur
II plur.
dēpĕciscemĭni
III plur.
dēpĕciscentur
PERFETTO
I sing.
depectus, a, um sum
II sing.
depectus, a, um es
III sing.
depectus, a, um est
I plur.
depecti, ae, a sumus
II plur.
depecti, ae, a estis
III plur.
depecti, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
depectus, a, um eram
II sing.
depectus, a, um eras
III sing.
depectus, a, um erat
I plur.
depecti, ae, a eramus
II plur.
depecti, ae, a eratis
III plur.
depecti, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
depectus, a, um ero
II sing.
depectus, a, um eris
III sing.
depectus, a, um erit
I plur.
depecti, ae, a erimus
II plur.
depecti, ae, a eritis
III plur.
depecti, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
dēpĕciscar
II sing.
dēpĕciscāris, dēpĕciscāre
III sing.
dēpĕciscātur
I plur.
dēpĕciscāmur
II plur.
dēpĕciscamĭni
III plur.
dēpĕciscantur
IMPERFETTO
I sing.
dēpĕciscĕrer
II sing.
dēpĕciscerēris, dēpĕciscerēre
III sing.
dēpĕciscerētur
I plur.
dēpĕciscerēmur
II plur.
dēpĕcisceremĭni
III plur.
dēpĕciscerentur
PERFETTO
I sing.
depectus, a, um sim
II sing.
depectus, a, um sis
III sing.
depectus, a, um sit
I plur.
depecti, ae, a simus
II plur.
depecti, ae, a sitis
III plur.
depecti, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
depectus, a, um essem
II sing.
depectus, a, um esses
III sing.
depectus, a, um esset
I plur.
depecti, ae, a essemus
II plur.
depecti, ae, a essetis
III plur.
depecti, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
dēpĕciscĕre
II plur.
dēpĕciscĭmini
FUTURO
II sing.
dēpĕciscĭtor
III sing.
dēpĕciscĭtor
II plur.
III plur.
dēpĕciscuntor
INFINITO
PRESENTE
dēpĕcisci
PERFETTO
Singolare:
depectus, a, um esse
Plurale:
depecti, ae, a esse
FUTURO
Singolare:
depectūrūm, am, ūm esse
Plurale:
depectūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENTE
dēpĕciscens, entis
FUTURO
depectūrūs, a, ūm
SUPINO
Attivo:
depectum
Passivo:
depectu
GERUNDIO
Genitivo:
dēpĕciscendi
Dativo:
dēpĕciscendo
Accusativo:
dēpĕciscendum
Ablativo:
dēpĕciscendo
GERUNDIVO
dēpĕciscendus, a, um
dēpĕciscor v. tr. e intr. dep. III coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis