dĕoscŭlor - Diatesi attiva
(dĕoscŭlor, dĕoscŭlāris, deosculatus sum, dĕoscŭlāri)
verbo transitivo deponente I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA DEPONENTE:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
dĕoscŭlor
II sing.
dĕoscŭlāris, dĕoscŭlāre
III sing.
dĕoscŭlātur
I plur.
dĕoscŭlāmur
II plur.
dĕoscŭlamĭni
III plur.
dĕoscŭlantur
IMPERFETTO
I sing.
dĕoscŭlābar
II sing.
dĕoscŭlabāris, dĕoscŭlabāre
III sing.
dĕoscŭlabātur
I plur.
dĕoscŭlabāmur
II plur.
dĕoscŭlabamĭni
III plur.
dĕoscŭlabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
dĕoscŭlābor
II sing.
dĕoscŭlabĕris, dĕoscŭlabĕre
III sing.
dĕoscŭlabĭtur
I plur.
dĕoscŭlabĭmur
II plur.
dĕoscŭlabimĭni
III plur.
dĕoscŭlabuntur
PERFETTO
I sing.
deosculatus, a, um sum
II sing.
deosculatus, a, um es
III sing.
deosculatus, a, um est
I plur.
deosculati, ae, a sumus
II plur.
deosculati, ae, a estis
III plur.
deosculati, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
deosculatus, a, um eram
II sing.
deosculatus, a, um eras
III sing.
deosculatus, a, um erat
I plur.
deosculati, ae, a eramus
II plur.
deosculati, ae, a eratis
III plur.
deosculati, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
deosculatus, a, um ero
II sing.
deosculatus, a, um eris
III sing.
deosculatus, a, um erit
I plur.
deosculati, ae, a erimus
II plur.
deosculati, ae, a eritis
III plur.
deosculati, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
dĕoscŭler
II sing.
dĕoscŭlēris, dĕoscŭlēre
III sing.
dĕoscŭlētur
I plur.
dĕoscŭlēmur
II plur.
dĕoscŭlemĭni
III plur.
dĕoscŭlentur
IMPERFETTO
I sing.
dĕoscŭlārer
II sing.
dĕoscŭlarēris, dĕoscŭlarēre
III sing.
dĕoscŭlarētur
I plur.
dĕoscŭlarēmur
II plur.
dĕoscŭlaremĭni
III plur.
dĕoscŭlarentur
PERFETTO
I sing.
deosculatus, a, um sim
II sing.
deosculatus, a, um sis
III sing.
deosculatus, a, um sit
I plur.
deosculati, ae, a simus
II plur.
deosculati, ae, a sitis
III plur.
deosculati, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
deosculatus, a, um essem
II sing.
deosculatus, a, um esses
III sing.
deosculatus, a, um esset
I plur.
deosculati, ae, a essemus
II plur.
deosculati, ae, a essetis
III plur.
deosculati, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
dĕoscŭlāre
II plur.
dĕoscŭlamĭni
FUTURO
II sing.
dĕoscŭlātor
III sing.
dĕoscŭlātor
II plur.
III plur.
dĕoscŭlantor
INFINITO
PRESENTE
dĕoscŭlāri
PERFETTO
Singolare:
deosculatus, a, um esse
Plurale:
deosculati, ae, a esse
FUTURO
Singolare:
deosculatūrūm, am, ūm esse
Plurale:
deosculatūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENTE
dĕoscŭlans, antis
FUTURO
deosculatūrūs, a, ūm
SUPINO
Attivo:
deosculatum
Passivo:
deosculatu
GERUNDIO
Genitivo:
dĕoscŭlandi
Dativo:
dĕoscŭlando
Accusativo:
dĕoscŭlandum
Ablativo:
dĕoscŭlando
GERUNDIVO
dĕoscŭlandus, a, um
dĕoscŭlor v. tr. dep. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis