dēmīror - Diatesi attiva
(dēmīror, dēmīrāris, demiratus sum, dēmīrāri)
verbo transitivo deponente I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA DEPONENTE:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
dēmīror
II sing.
dēmīrāris, dēmīrāre
III sing.
dēmīrātur
I plur.
dēmīrāmur
II plur.
dēmīramĭni
III plur.
dēmīrantur
IMPERFETTO
I sing.
dēmīrābar
II sing.
dēmīrabāris, dēmīrabāre
III sing.
dēmīrabātur
I plur.
dēmīrabāmur
II plur.
dēmīrabamĭni
III plur.
dēmīrabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
dēmīrābor
II sing.
dēmīrabĕris, dēmīrabĕre
III sing.
dēmīrabĭtur
I plur.
dēmīrabĭmur
II plur.
dēmīrabimĭni
III plur.
dēmīrabuntur
PERFETTO
I sing.
demiratus, a, um sum
II sing.
demiratus, a, um es
III sing.
demiratus, a, um est
I plur.
demirati, ae, a sumus
II plur.
demirati, ae, a estis
III plur.
demirati, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
demiratus, a, um eram
II sing.
demiratus, a, um eras
III sing.
demiratus, a, um erat
I plur.
demirati, ae, a eramus
II plur.
demirati, ae, a eratis
III plur.
demirati, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
demiratus, a, um ero
II sing.
demiratus, a, um eris
III sing.
demiratus, a, um erit
I plur.
demirati, ae, a erimus
II plur.
demirati, ae, a eritis
III plur.
demirati, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
dēmīrer
II sing.
dēmīrēris, dēmīrēre
III sing.
dēmīrētur
I plur.
dēmīrēmur
II plur.
dēmīremĭni
III plur.
dēmīrentur
IMPERFETTO
I sing.
dēmīrārer
II sing.
dēmīrarēris, dēmīrarēre
III sing.
dēmīrarētur
I plur.
dēmīrarēmur
II plur.
dēmīraremĭni
III plur.
dēmīrarentur
PERFETTO
I sing.
demiratus, a, um sim
II sing.
demiratus, a, um sis
III sing.
demiratus, a, um sit
I plur.
demirati, ae, a simus
II plur.
demirati, ae, a sitis
III plur.
demirati, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
demiratus, a, um essem
II sing.
demiratus, a, um esses
III sing.
demiratus, a, um esset
I plur.
demirati, ae, a essemus
II plur.
demirati, ae, a essetis
III plur.
demirati, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
dēmīrāre
II plur.
dēmīramĭni
FUTURO
II sing.
dēmīrātor
III sing.
dēmīrātor
II plur.
III plur.
dēmīrantor
INFINITO
PRESENTE
dēmīrāri
PERFETTO
Singolare:
demiratus, a, um esse
Plurale:
demirati, ae, a esse
FUTURO
Singolare:
demiratūrūm, am, ūm esse
Plurale:
demiratūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENTE
dēmīrans, antis
FUTURO
demiratūrūs, a, ūm
SUPINO
Attivo:
demiratum
Passivo:
demiratu
GERUNDIO
Genitivo:
dēmīrandi
Dativo:
dēmīrando
Accusativo:
dēmīrandum
Ablativo:
dēmīrando
GERUNDIVO
dēmīrandus, a, um
dēmīror v. tr. dep. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis