dēlinquor - Diatesi passiva
(dēlinquo, dēlinquis, deliqui, delictum, dēlinquĕre)
verbo transitivo e intransitivo III coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
dēlinquor
II sing.
dēlinquĕris, dēlinquĕre
III sing.
dēlinquĭtur
I plur.
dēlinquĭmur
II plur.
dēlinquimĭni
III plur.
dēlinquuntur
IMPERFETTO
I sing.
dēlinquēbar
II sing.
dēlinquebāris, dēlinquebāre
III sing.
dēlinquebātur
I plur.
dēlinquebāmur
II plur.
dēlinquebamĭni
III plur.
dēlinquebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
dēlinquar
II sing.
dēlinquēris, dēlinquēre
III sing.
dēlinquētur
I plur.
dēlinquēmur
II plur.
dēlinquemĭni
III plur.
dēlinquentur
PERFETTO
I sing.
delictus, a, um sum
II sing.
delictus, a, um es
III sing.
delictus, a, um est
I plur.
delicti, ae, a sumus
II plur.
delicti, ae, a estis
III plur.
delicti, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
delictus, a, um eram
II sing.
delictus, a, um eras
III sing.
delictus, a, um erat
I plur.
delicti, ae, a eramus
II plur.
delicti, ae, a eratis
III plur.
delicti, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
delictus, a, um ero
II sing.
delictus, a, um eris
III sing.
delictus, a, um erit
I plur.
delicti, ae, a erimus
II plur.
delicti, ae, a eritis
III plur.
delicti, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
dēlinquar
II sing.
dēlinquāris, dēlinquāre
III sing.
dēlinquātur
I plur.
dēlinquāmur
II plur.
dēlinquamĭni
III plur.
dēlinquantur
IMPERFETTO
I sing.
dēlinquĕrer
II sing.
dēlinquerēris, dēlinquerēre
III sing.
dēlinquerētur
I plur.
dēlinquerēmur
II plur.
dēlinqueremĭni
III plur.
dēlinquerentur
PERFETTO
I sing.
delictus, a, um sim
II sing.
delictus, a, um sis
III sing.
delictus, a, um sit
I plur.
delicti, ae, a simus
II plur.
delicti, ae, a sitis
III plur.
delicti, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
delictus, a, um essem
II sing.
delictus, a, um esses
III sing.
delictus, a, um esset
I plur.
delicti, ae, a essemus
II plur.
delicti, ae, a essetis
III plur.
delicti, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
dēlinquĕre
II plur.
dēlinquĭmini
FUTURO
II sing.
dēlinquĭtor
III sing.
dēlinquĭtor
II plur.
III plur.
dēlinquuntor
PARTICIPIO
PERFETTO
delictus, a, um
INFINITO
PRESENTE
dēlinqui
PERFETTO
Singolare:
delictus, a, um esse
Plurale:
delicti, ae, a esse
FUTURO
delictum esse
GERUNDIVO
dēlinquendus, a, um
SUPINO
delictu
Vedi la forma attiva di questo lemma
dēlinquor v. tr. e intr. III coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis