dēlĭbror - Diatesi passiva
(dēlĭbro, dēlĭbras, delibravi, delibratum, dēlĭbrāre)
verbo transitivo I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
dēlĭbror
II sing.
dēlĭbrāris, dēlĭbrāre
III sing.
dēlĭbrātur
I plur.
dēlĭbrāmur
II plur.
dēlĭbramĭni
III plur.
dēlĭbrantur
IMPERFETTO
I sing.
dēlĭbrābar
II sing.
dēlĭbrabāris, dēlĭbrabāre
III sing.
dēlĭbrabātur
I plur.
dēlĭbrabāmur
II plur.
dēlĭbrabamĭni
III plur.
dēlĭbrabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
dēlĭbrābor
II sing.
dēlĭbrabĕris, dēlĭbrabĕre
III sing.
dēlĭbrabĭtur
I plur.
dēlĭbrabĭmur
II plur.
dēlĭbrabimĭni
III plur.
dēlĭbrabuntur
PERFETTO
I sing.
delibratus, a, um sum
II sing.
delibratus, a, um es
III sing.
delibratus, a, um est
I plur.
delibrati, ae, a sumus
II plur.
delibrati, ae, a estis
III plur.
delibrati, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
delibratus, a, um eram
II sing.
delibratus, a, um eras
III sing.
delibratus, a, um erat
I plur.
delibrati, ae, a eramus
II plur.
delibrati, ae, a eratis
III plur.
delibrati, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
delibratus, a, um ero
II sing.
delibratus, a, um eris
III sing.
delibratus, a, um erit
I plur.
delibrati, ae, a erimus
II plur.
delibrati, ae, a eritis
III plur.
delibrati, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
dēlĭbrer
II sing.
dēlĭbrēris, dēlĭbrēre
III sing.
dēlĭbrētur
I plur.
dēlĭbrēmur
II plur.
dēlĭbremĭni
III plur.
dēlĭbrentur
IMPERFETTO
I sing.
dēlĭbrārer
II sing.
dēlĭbrarēris, dēlĭbrarēre
III sing.
dēlĭbrarētur
I plur.
dēlĭbrarēmur
II plur.
dēlĭbraremĭni
III plur.
dēlĭbrarentur
PERFETTO
I sing.
delibratus, a, um sim
II sing.
delibratus, a, um sis
III sing.
delibratus, a, um sit
I plur.
delibrati, ae, a simus
II plur.
delibrati, ae, a sitis
III plur.
delibrati, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
delibratus, a, um essem
II sing.
delibratus, a, um esses
III sing.
delibratus, a, um esset
I plur.
delibrati, ae, a essemus
II plur.
delibrati, ae, a essetis
III plur.
delibrati, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
dēlĭbrāre
II plur.
dēlĭbramĭni
FUTURO
II sing.
dēlĭbrātor
III sing.
dēlĭbrātor
II plur.
III plur.
dēlĭbrantor
PARTICIPIO
PERFETTO
delibratus, a, um
INFINITO
PRESENTE
dēlĭbrāri
PERFETTO
Singolare:
delibratus, a, um esse
Plurale:
delibrati, ae, a esse
FUTURO
delibratum esse
GERUNDIVO
dēlĭbrandus, a, um
SUPINO
delibratu
Vedi la forma attiva di questo lemma
dēlĭbror v. tr. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis