delargior - Diatesi attiva
(delargĭor, delargīris, delargitus sum, delargīri)
verbo transitivo deponente IV coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA DEPONENTE:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
delargĭor
II sing.
delargīris, delargīre
III sing.
delargītur
I plur.
delargīmur
II plur.
delargimĭni
III plur.
delargiuntur
IMPERFETTO
I sing.
delargiēbar
II sing.
delargiebāris, delargiebāre
III sing.
delargiebātur
I plur.
delargiebāmur
II plur.
delargiebamĭni
III plur.
delargiebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
delargĭar
II sing.
delargiēris, delargiēre
III sing.
delargiētur
I plur.
delargiēmur
II plur.
delargiemĭni
III plur.
delargientur
PERFETTO
I sing.
delargitus, a, um sum
II sing.
delargitus, a, um es
III sing.
delargitus, a, um est
I plur.
delargiti, ae, a sumus
II plur.
delargiti, ae, a estis
III plur.
delargiti, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
delargitus, a, um eram
II sing.
delargitus, a, um eras
III sing.
delargitus, a, um erat
I plur.
delargiti, ae, a eramus
II plur.
delargiti, ae, a eratis
III plur.
delargiti, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
delargitus, a, um ero
II sing.
delargitus, a, um eris
III sing.
delargitus, a, um erit
I plur.
delargiti, ae, a erimus
II plur.
delargiti, ae, a eritis
III plur.
delargiti, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
delargĭar
II sing.
delargiāris, delargiāre
III sing.
delargiātur
I plur.
delargiāmur
II plur.
delargiamĭni
III plur.
delargiantur
IMPERFETTO
I sing.
delargīrer
II sing.
delargirēris, delargirēre
III sing.
delargirētur
I plur.
delargirēmur
II plur.
delargirēmini
III plur.
delargirentur
PERFETTO
I sing.
delargitus, a, um sim
II sing.
delargitus, a, um sis
III sing.
delargitus, a, um sit
I plur.
delargiti, ae, a simus
II plur.
delargiti, ae, a sitis
III plur.
delargiti, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
delargitus, a, um essem
II sing.
delargitus, a, um esses
III sing.
delargitus, a, um esset
I plur.
delargiti, ae, a essemus
II plur.
delargiti, ae, a essetis
III plur.
delargiti, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
delargīre
II plur.
delargimĭni
FUTURO
II sing.
delargītor
III sing.
delargītor
II plur.
III plur.
delargiuntor
INFINITO
PRESENTE
delargīri
PERFETTO
Singolare:
delargitus, a, um esse
Plurale:
delargiti, ae, a esse
FUTURO
Singolare:
delargitūrūm, am, ūm
Plurale:
delargitūros, as, a
PARTICIPIO
PRESENTE
delargiens, ientis
FUTURO
delargitūrūs, a, ūm
SUPINO
Attivo:
delargitum
Passivo:
delargitu
GERUNDIO
Genitivo:
delargiendi
Dativo:
delargiendo
Accusativo:
ad delargiendum
Ablativo:
delargiendo
GERUNDIVO
delargiendus, a, um
delargior v. tr. dep. IV coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis