dēgrunnĭo - Diatesi attiva
(dēgrunnĭo, dēgrunnis, dēgrunnīre)
verbo intransitivo IV coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA ATTIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
dēgrunnĭo
II sing.
dēgrunnis
III sing.
dēgrunnit
I plur.
dēgrunnīmus
II plur.
dēgrunnītis
III plur.
dēgrunnĭunt
IMPERFETTO
I sing.
dēgrunniēbam
II sing.
dēgrunniēbas
III sing.
dēgrunniēbat
I plur.
dēgrunniebāmus
II plur.
dēgrunniebātis
III plur.
dēgrunniēbant
FUTURO SEMPLICE
I sing.
dēgrunnĭam
II sing.
dēgrunnĭes
III sing.
dēgrunnĭet
I plur.
dēgrunniēmus
II plur.
dēgrunniētis
III plur.
dēgrunnĭent
PERFETTO
I sing.
–
II sing.
–
III sing.
–
I plur.
–
II plur.
–
III plur.
–
PIUCHEPERFETTO
I sing.
–
II sing.
–
III sing.
–
I plur.
–
II plur.
–
III plur.
–
FUTURO ANTERIORE
I sing.
–
II sing.
–
III sing.
–
I plur.
–
II plur.
–
III plur.
–
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
dēgrunnĭam
II sing.
dēgrunnĭas
III sing.
dēgrunnĭat
I plur.
dēgrunniāmus
II plur.
dēgrunniātis
III plur.
dēgrunnĭant
IMPERFETTO
I sing.
dēgrunnīrem
II sing.
dēgrunnīres
III sing.
dēgrunnīret
I plur.
dēgrunnirēmus
II plur.
dēgrunnirētis
III plur.
dēgrunnirent
PERFETTO
I sing.
–
II sing.
–
III sing.
–
I plur.
–
II plur.
–
III plur.
–
PIUCHEPERFETTO
I sing.
–
II sing.
–
III sing.
–
I plur.
–
II plur.
–
III plur.
–
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
dēgrunni
II plur.
dēgrunnīte
FUTURO
II sing.
dēgrunnīto
III sing.
dēgrunnīto
II plur.
dēgrunnitōte
III plur.
dēgrunniunto
PARTICIPIO
PRESENTE
dēgrunniens, –ientis
FUTURO
–
INFINITO
PRESENTE
dēgrunnīre
PERFETTO
–
FUTURO
Singolare:
–
Plurale:
–
GERUNDIO
Genitivo:
dēgrunniendi
Dativo:
dēgrunniendo
Accusativo:
ad dēgrunniendum
Ablativo:
dēgrunniendo
SUPINO
–
dēgrunnĭo v. intr. IV coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis