dēglūtĭor - Diatesi passiva


(dēglūtĭo, dēglūtis, deglutivi, deglutitum, dēglūtīre)

verbo transitivo IV coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
dēglūtĭor
II sing.
dēglūtīris, dēglūtīre
III sing.
dēglūtītur
I plur.
dēglūtīmur
II plur.
dēglūtimĭni
III plur.
dēglūtiuntur
IMPERFETTO
I sing.
dēglūtiēbar
II sing.
dēglūtiebāris, dēglūtiebāre
III sing.
dēglūtiebātur
I plur.
dēglūtiebāmur
II plur.
dēglūtiebamĭni
III plur.
dēglūtiebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
dēglūtĭar
II sing.
dēglūtiēris, dēglūtiēre
III sing.
dēglūtiētur
I plur.
dēglūtiēmur
II plur.
dēglūtiemĭni
III plur.
dēglūtientur
PERFETTO
I sing.
deglutitus, –a, –um sum
II sing.
deglutitus, –a, –um es
III sing.
deglutitus, –a, –um est
I plur.
deglutiti, –ae, –a sumus
II plur.
deglutiti, –ae, –a estis
III plur.
deglutiti, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
deglutitus, –a, –um eram
II sing.
deglutitus, –a, –um eras
III sing.
deglutitus, –a, –um erat
I plur.
deglutiti, –ae, –a eramus
II plur.
deglutiti, –ae, –a eratis
III plur.
deglutiti, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
deglutitus, –a, –um ero
II sing.
deglutitus, –a, –um eris
III sing.
deglutitus, –a, –um erit
I plur.
deglutiti, –ae, –a erimus
II plur.
deglutiti, –ae, –a eritis
III plur.
deglutiti, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
dēglūtĭar
II sing.
dēglūtiāris, dēglūtiāre
III sing.
dēglūtiātur
I plur.
dēglūtiāmur
II plur.
dēglūtiamĭni
III plur.
dēglūtiantur
IMPERFETTO
I sing.
dēglūtīrer
II sing.
dēglūtirēris, deglutivirēre
III sing.
dēglūtirētur
I plur.
dēglūtirēmur
II plur.
dēglūtirēmini
III plur.
dēglūtirentur
PERFETTO
I sing.
deglutitus, –a, –um sim
II sing.
deglutitus, –a, –um sis
III sing.
deglutitus, –a, –um sit
I plur.
deglutiti, –ae, –a simus
II plur.
deglutiti, –ae, –a sitis
III plur.
deglutiti, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
deglutitus, –a, –um essem
II sing.
deglutitus, –a, –um esses
III sing.
deglutitus, –a, –um esset
I plur.
deglutiti, –ae, –a essemus
II plur.
deglutiti, –ae, –a essetis
III plur.
deglutiti, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
dēglūtīre
II plur.
dēglūtimĭni
FUTURO
II sing.
dēglūtītor
III sing.
dēglūtītor
II plur.
–
III plur.
dēglūtiuntor
PARTICIPIO
PERFETTO
deglutitus, –a, –um
INFINITO
PRESENTE
dēglūtīri
PERFETTO
Singolare:
deglutitus, –a, –um esse
Plurale:
deglutiti, –ae, –a esse
FUTURO
deglutitum esse
GERUNDIVO
dēglūtiendus, –a, –um
SUPINO
deglutitu

Vedi la forma attiva di questo lemma




Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z



{{ID:DEGLUTIOR100}}
---CACHE---

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis