dēfringor - Diatesi passiva
(dēfringo, dēfringis, defregi, defractum, dēfringĕre)
verbo transitivo III coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
dēfringor
II sing.
dēfringĕris, dēfringĕre
III sing.
dēfringĭtur
I plur.
dēfringĭmur
II plur.
dēfringimĭni
III plur.
dēfringuntur
IMPERFETTO
I sing.
dēfringēbar
II sing.
dēfringebāris, dēfringebāre
III sing.
dēfringebātur
I plur.
dēfringebāmur
II plur.
dēfringebamĭni
III plur.
dēfringebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
dēfringar
II sing.
dēfringēris, dēfringēre
III sing.
dēfringētur
I plur.
dēfringēmur
II plur.
dēfringemĭni
III plur.
dēfringentur
PERFETTO
I sing.
defractus, a, um sum
II sing.
defractus, a, um es
III sing.
defractus, a, um est
I plur.
defracti, ae, a sumus
II plur.
defracti, ae, a estis
III plur.
defracti, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
defractus, a, um eram
II sing.
defractus, a, um eras
III sing.
defractus, a, um erat
I plur.
defracti, ae, a eramus
II plur.
defracti, ae, a eratis
III plur.
defracti, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
defractus, a, um ero
II sing.
defractus, a, um eris
III sing.
defractus, a, um erit
I plur.
defracti, ae, a erimus
II plur.
defracti, ae, a eritis
III plur.
defracti, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
dēfringar
II sing.
dēfringāris, dēfringāre
III sing.
dēfringātur
I plur.
dēfringāmur
II plur.
dēfringamĭni
III plur.
dēfringantur
IMPERFETTO
I sing.
dēfringĕrer
II sing.
dēfringerēris, dēfringerēre
III sing.
dēfringerētur
I plur.
dēfringerēmur
II plur.
dēfringeremĭni
III plur.
dēfringerentur
PERFETTO
I sing.
defractus, a, um sim
II sing.
defractus, a, um sis
III sing.
defractus, a, um sit
I plur.
defracti, ae, a simus
II plur.
defracti, ae, a sitis
III plur.
defracti, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
defractus, a, um essem
II sing.
defractus, a, um esses
III sing.
defractus, a, um esset
I plur.
defracti, ae, a essemus
II plur.
defracti, ae, a essetis
III plur.
defracti, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
dēfringĕre
II plur.
dēfringimĭni
FUTURO
II sing.
dēfringĭtor
III sing.
dēfringĭtor
II plur.
III plur.
dēfringuntor
PARTICIPIO
PERFETTO
defractus, a, um
INFINITO
PRESENTE
dēfringi
PERFETTO
Singolare:
defractus, a, um esse
Plurale:
defracti, ae, a esse
FUTURO
defractum esse
GERUNDIVO
dēfringendus, a, um
SUPINO
defractu
Vedi la forma attiva di questo lemma
dēfringor v. tr. III coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis