dēfēnĕror - Diatesi passiva
(dēfēnĕro, dēfēnĕras, defeneravi, defeneratum, dēfēnĕrāre)
verbo transitivo I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
dēfēnĕror
II sing.
dēfēnĕrāris, dēfēnĕrāre
III sing.
dēfēnĕrātur
I plur.
dēfēnĕrāmur
II plur.
dēfēnĕramĭni
III plur.
dēfēnĕrantur
IMPERFETTO
I sing.
dēfēnĕrābar
II sing.
dēfēnĕrabāris, dēfēnĕrabāre
III sing.
dēfēnĕrabātur
I plur.
dēfēnĕrabāmur
II plur.
dēfēnĕrabamĭni
III plur.
dēfēnĕrabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
dēfēnĕrābor
II sing.
dēfēnĕrabĕris, dēfēnĕrabĕre
III sing.
dēfēnĕrabĭtur
I plur.
dēfēnĕrabĭmur
II plur.
dēfēnĕrabimĭni
III plur.
dēfēnĕrabuntur
PERFETTO
I sing.
defeneratus, a, um sum
II sing.
defeneratus, a, um es
III sing.
defeneratus, a, um est
I plur.
defenerati, ae, a sumus
II plur.
defenerati, ae, a estis
III plur.
defenerati, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
defeneratus, a, um eram
II sing.
defeneratus, a, um eras
III sing.
defeneratus, a, um erat
I plur.
defenerati, ae, a eramus
II plur.
defenerati, ae, a eratis
III plur.
defenerati, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
defeneratus, a, um ero
II sing.
defeneratus, a, um eris
III sing.
defeneratus, a, um erit
I plur.
defenerati, ae, a erimus
II plur.
defenerati, ae, a eritis
III plur.
defenerati, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
dēfēnĕrer
II sing.
dēfēnĕrēris, dēfēnĕrēre
III sing.
dēfēnĕrētur
I plur.
dēfēnĕrēmur
II plur.
dēfēnĕremĭni
III plur.
dēfēnĕrentur
IMPERFETTO
I sing.
dēfēnĕrārer
II sing.
dēfēnĕrarēris, dēfēnĕrarēre
III sing.
dēfēnĕrarētur
I plur.
dēfēnĕrarēmur
II plur.
dēfēnĕraremĭni
III plur.
dēfēnĕrarentur
PERFETTO
I sing.
defeneratus, a, um sim
II sing.
defeneratus, a, um sis
III sing.
defeneratus, a, um sit
I plur.
defenerati, ae, a simus
II plur.
defenerati, ae, a sitis
III plur.
defenerati, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
defeneratus, a, um essem
II sing.
defeneratus, a, um esses
III sing.
defeneratus, a, um esset
I plur.
defenerati, ae, a essemus
II plur.
defenerati, ae, a essetis
III plur.
defenerati, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
dēfēnĕrāre
II plur.
dēfēnĕramĭni
FUTURO
II sing.
dēfēnĕrātor
III sing.
dēfēnĕrātor
II plur.
III plur.
dēfēnĕrantor
PARTICIPIO
PERFETTO
defeneratus, a, um
INFINITO
PRESENTE
dēfēnĕrāri
PERFETTO
Singolare:
defeneratus, a, um esse
Plurale:
defenerati, ae, a esse
FUTURO
defeneratum esse
GERUNDIVO
dēfēnĕrandus, a, um
SUPINO
defeneratu
Vedi la forma attiva di questo lemma
dēfēnĕror v. tr. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis