dēfatiscor - Diatesi attiva
(dēfatiscor, dēfatiscĕris, defassus sum, dēfatisci)
verbo intransitivo deponente III coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA DEPONENTE:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
dēfatiscor
II sing.
dēfatiscĕris, dēfatiscĕre
III sing.
dēfatiscĭtur
I plur.
dēfatiscĭmur
II plur.
dēfatiscimĭni
III plur.
dēfatiscuntur
IMPERFETTO
I sing.
dēfatiscēbar
II sing.
dēfatiscebāris, dēfatiscebāre
III sing.
dēfatiscebātur
I plur.
dēfatiscebāmur
II plur.
dēfatiscebamĭni
III plur.
dēfatiscebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
dēfatiscar
II sing.
dēfatiscēris, dēfatiscēre
III sing.
dēfatiscētur
I plur.
dēfatiscēmur
II plur.
dēfatiscemĭni
III plur.
dēfatiscentur
PERFETTO
I sing.
defassus, a, um sum
II sing.
defassus, a, um es
III sing.
defassus, a, um est
I plur.
defassi, ae, a sumus
II plur.
defassi, ae, a estis
III plur.
defassi, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
defassus, a, um eram
II sing.
defassus, a, um eras
III sing.
defassus, a, um erat
I plur.
defassi, ae, a eramus
II plur.
defassi, ae, a eratis
III plur.
defassi, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
defassus, a, um ero
II sing.
defassus, a, um eris
III sing.
defassus, a, um erit
I plur.
defassi, ae, a erimus
II plur.
defassi, ae, a eritis
III plur.
defassi, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
dēfatiscar
II sing.
dēfatiscāris, dēfatiscāre
III sing.
dēfatiscātur
I plur.
dēfatiscāmur
II plur.
dēfatiscamĭni
III plur.
dēfatiscantur
IMPERFETTO
I sing.
dēfatiscĕrer
II sing.
dēfatiscerēris, dēfatiscerēre
III sing.
dēfatiscerētur
I plur.
dēfatiscerēmur
II plur.
dēfatisceremĭni
III plur.
dēfatiscerentur
PERFETTO
I sing.
defassus, a, um sim
II sing.
defassus, a, um sis
III sing.
defassus, a, um sit
I plur.
defassi, ae, a simus
II plur.
defassi, ae, a sitis
III plur.
defassi, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
defassus, a, um essem
II sing.
defassus, a, um esses
III sing.
defassus, a, um esset
I plur.
defassi, ae, a essemus
II plur.
defassi, ae, a essetis
III plur.
defassi, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
dēfatiscĕre
II plur.
dēfatiscimĭni
FUTURO
II sing.
dēfatiscĭtor
III sing.
dēfatiscĭtor
II plur.
III plur.
dēfatiscuntor
INFINITO
PRESENTE
dēfatisci
PERFETTO
Singolare:
defassus, a, um esse
Plurale:
defassi, ae, a esse
FUTURO
Singolare:
defassūrūm, am, ūm esse
Plurale:
defassūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENTE
dēfatiscens, entis
FUTURO
defassūrūs, a, ūm
SUPINO
Attivo:
defassum
Passivo:
GERUNDIO
Genitivo:
dēfatiscendi
Dativo:
dēfatiscendo
Accusativo:
dēfatiscendum
Ablativo:
dēfatiscendo
GERUNDIVO
dēfatiscor v. intr. dep. III coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis