dĕcumor - Diatesi passiva
(dĕcumo, dĕcumas, decumavi, decumatum, dĕcumāre)
verbo transitivo I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
dĕcumor
II sing.
dĕcumāris, dĕcumāre
III sing.
dĕcumātur
I plur.
dĕcumāmur
II plur.
dĕcumamĭni
III plur.
dĕcumantur
IMPERFETTO
I sing.
dĕcumābar
II sing.
dĕcumabāris, dĕcumabāre
III sing.
dĕcumabātur
I plur.
dĕcumabāmur
II plur.
dĕcumabamĭni
III plur.
dĕcumabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
dĕcumābor
II sing.
dĕcumabĕris, dĕcumabĕre
III sing.
dĕcumabĭtur
I plur.
dĕcumabĭmur
II plur.
dĕcumabimĭni
III plur.
dĕcumabuntur
PERFETTO
I sing.
decumatus, a, um sum
II sing.
decumatus, a, um es
III sing.
decumatus, a, um est
I plur.
decumati, ae, a sumus
II plur.
decumati, ae, a estis
III plur.
decumati, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
decumatus, a, um eram
II sing.
decumatus, a, um eras
III sing.
decumatus, a, um erat
I plur.
decumati, ae, a eramus
II plur.
decumati, ae, a eratis
III plur.
decumati, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
decumatus, a, um ero
II sing.
decumatus, a, um eris
III sing.
decumatus, a, um erit
I plur.
decumati, ae, a erimus
II plur.
decumati, ae, a eritis
III plur.
decumati, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
dĕcumer
II sing.
dĕcumēris, dĕcumēre
III sing.
dĕcumētur
I plur.
dĕcumēmur
II plur.
dĕcumemĭni
III plur.
dĕcumentur
IMPERFETTO
I sing.
dĕcumārer
II sing.
dĕcumarēris, dĕcumarēre
III sing.
dĕcumarētur
I plur.
dĕcumarēmur
II plur.
dĕcumaremĭni
III plur.
dĕcumarentur
PERFETTO
I sing.
decumatus, a, um sim
II sing.
decumatus, a, um sis
III sing.
decumatus, a, um sit
I plur.
decumati, ae, a simus
II plur.
decumati, ae, a sitis
III plur.
decumati, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
decumatus, a, um essem
II sing.
decumatus, a, um esses
III sing.
decumatus, a, um esset
I plur.
decumati, ae, a essemus
II plur.
decumati, ae, a essetis
III plur.
decumati, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
dĕcumāre
II plur.
dĕcumamĭni
FUTURO
II sing.
dĕcumātor
III sing.
dĕcumātor
II plur.
III plur.
dĕcumantor
PARTICIPIO
PERFETTO
decumatus, a, um
INFINITO
PRESENTE
dĕcumāri
PERFETTO
Singolare:
decumatus, a, um esse
Plurale:
decumati, ae, a esse
FUTURO
decumatum esse
GERUNDIVO
dĕcumandus, a, um
SUPINO
decumatu
Vedi la forma attiva di questo lemma
dĕcumor v. tr. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis