dēcernor - Diatesi passiva


(dēcerno, dēcernis, decrevi, decretum, dēcernĕre)

verbo transitivo e intransitivo III coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
dēcernor
II sing.
dēcernĕris, dēcernĕre
III sing.
dēcernĭtur
I plur.
dēcernĭmur
II plur.
dēcernimĭni
III plur.
dēcernuntur
IMPERFETTO
I sing.
dēcernēbar
II sing.
dēcernebāris, dēcernebāre
III sing.
dēcernebātur
I plur.
dēcernebāmur
II plur.
dēcernebamĭni
III plur.
dēcernebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
dēcernar
II sing.
dēcernēris, dēcernēre
III sing.
dēcernētur
I plur.
dēcernēmur
II plur.
dēcernemĭni
III plur.
dēcernentur
PERFETTO
I sing.
decretus, –a, –um sum
II sing.
decretus, –a, –um es
III sing.
decretus, –a, –um est
I plur.
decreti, –ae, –a sumus
II plur.
decreti, –ae, –a estis
III plur.
decreti, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
decretus, –a, –um eram
II sing.
decretus, –a, –um eras
III sing.
decretus, –a, –um erat
I plur.
decreti, –ae, –a eramus
II plur.
decreti, –ae, –a eratis
III plur.
decreti, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
decretus, –a, –um ero
II sing.
decretus, –a, –um eris
III sing.
decretus, –a, –um erit
I plur.
decreti, –ae, –a erimus
II plur.
decreti, –ae, –a eritis
III plur.
decreti, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
dēcernar
II sing.
dēcernāris, dēcernāre
III sing.
dēcernātur
I plur.
dēcernāmur
II plur.
dēcernamĭni
III plur.
dēcernantur
IMPERFETTO
I sing.
dēcernĕrer
II sing.
dēcernerēris, dēcernerēre
III sing.
dēcernerētur
I plur.
dēcernerēmur
II plur.
dēcerneremĭni
III plur.
dēcernerentur
PERFETTO
I sing.
decretus, –a, –um sim
II sing.
decretus, –a, –um sis
III sing.
decretus, –a, –um sit
I plur.
decreti, –ae, –a simus
II plur.
decreti, –ae, –a sitis
III plur.
decreti, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
decretus, –a, –um essem
II sing.
decretus, –a, –um esses
III sing.
decretus, –a, –um esset
I plur.
decreti, –ae, –a essemus
II plur.
decreti, –ae, –a essetis
III plur.
decreti, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
dēcernĕre
II plur.
dēcernĭmini
FUTURO
II sing.
dēcernĭtor
III sing.
dēcernĭtor
II plur.
–
III plur.
dēcernuntor
PARTICIPIO
PERFETTO
decretus, –a, –um
INFINITO
PRESENTE
dēcerni
PERFETTO
Singolare:
decretus, –a, –um esse
Plurale:
decreti, –ae, –a esse
FUTURO
decretum esse
GERUNDIVO
dēcernendus, –a, –um
SUPINO
decretu

Vedi la forma attiva di questo lemma




Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z



{{ID:DECERNOR100}}
---CACHE---

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis