dēbrĭor - Diatesi passiva


(dēbrĭo, dēbrĭas, debriavi, debriatum, dēbrĭāre)

verbo transitivo I coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
dēbrĭor
II sing.
dēbrĭāris, dēbrĭāre
III sing.
dēbrĭātur
I plur.
dēbrĭāmur
II plur.
dēbrĭamĭni
III plur.
dēbrĭantur
IMPERFETTO
I sing.
dēbrĭābar
II sing.
dēbrĭabāris, dēbrĭabāre
III sing.
dēbrĭabātur
I plur.
dēbrĭabāmur
II plur.
dēbrĭabamĭni
III plur.
dēbrĭabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
dēbrĭābor
II sing.
dēbrĭabĕris, dēbrĭabĕre
III sing.
dēbrĭabĭtur
I plur.
dēbrĭabĭmur
II plur.
dēbrĭabimĭni
III plur.
dēbrĭabuntur
PERFETTO
I sing.
debriatus, –a, –um sum
II sing.
debriatus, –a, –um es
III sing.
debriatus, –a, –um est
I plur.
debriati, –ae, –a sumus
II plur.
debriati, –ae, –a estis
III plur.
debriati, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
debriatus, –a, –um eram
II sing.
debriatus, –a, –um eras
III sing.
debriatus, –a, –um erat
I plur.
debriati, –ae, –a eramus
II plur.
debriati, –ae, –a eratis
III plur.
debriati, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
debriatus, –a, –um ero
II sing.
debriatus, –a, –um eris
III sing.
debriatus, –a, –um erit
I plur.
debriati, –ae, –a erimus
II plur.
debriati, –ae, –a eritis
III plur.
debriati, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
dēbrĭer
II sing.
dēbrĭēris, dēbrĭēre
III sing.
dēbrĭētur
I plur.
dēbrĭēmur
II plur.
dēbrĭemĭni
III plur.
dēbrĭentur
IMPERFETTO
I sing.
dēbrĭārer
II sing.
dēbrĭarēris, dēbrĭarēre
III sing.
dēbrĭarētur
I plur.
dēbrĭarēmur
II plur.
dēbrĭaremĭni
III plur.
dēbrĭarentur
PERFETTO
I sing.
debriatus, –a, –um sim
II sing.
debriatus, –a, –um sis
III sing.
debriatus, –a, –um sit
I plur.
debriati, –ae, –a simus
II plur.
debriati, –ae, –a sitis
III plur.
debriati, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
debriatus, –a, –um essem
II sing.
debriatus, –a, –um esses
III sing.
debriatus, –a, –um esset
I plur.
debriati, –ae, –a essemus
II plur.
debriati, –ae, –a essetis
III plur.
debriati, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
dēbrĭāre
II plur.
dēbrĭamĭni
FUTURO
II sing.
dēbrĭātor
III sing.
dēbrĭātor
II plur.
–
III plur.
dēbrĭantor
PARTICIPIO
PERFETTO
debriatus, –a, –um
INFINITO
PRESENTE
dēbrĭāri
PERFETTO
Singolare:
debriatus, –a, –um esse
Plurale:
debriati, –ae, –a esse
FUTURO
debriatum esse
GERUNDIVO
dēbrĭandus, –a, –um
SUPINO
debriatu

Vedi la forma attiva di questo lemma




Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z



{{ID:DEBRIOR100}}
---CACHE---

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis