Donazione

dēbĭlis


(debilis, debilis, debile)

aggettivo II classe

Vedi la traduzione di questo lemma



MASCHILE
SINGOLARE
Nom.
debilis
Gen.
debilis
Dat.
debili
Acc.
debilem
Abl.
debili
Voc.
debilis
PLURALE
Nom.
debiles
Gen.
debilĭum
Dat.
debilĭbus
Acc.
debiles
Abl.
debilĭbus
Voc.
debiles
FEMMINILE
SINGOLARE
Nom.
debilis
Gen.
debilis
Dat.
debili
Acc.
debilem
Abl.
debili
Voc.
debilis
PLURALE
Nom.
debiles
Gen.
debilĭum
Dat.
debilĭbus
Acc.
debiles
Abl.
debilĭbus
Voc.
debiles
NEUTRO
SINGOLARE
Nom.
debile
Gen.
debilis
Dat.
debili
Acc.
debile
Abl.
debili
Voc.
debile
PLURALE
Nom.
debilĭa
Gen.
debilĭum
Dat.
debilĭbus
Acc.
debilĭa
Abl.
debilĭbus
Voc.
debilĭa

‹ dēbĭlis
dēbĭlĭtans ›

Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z
dēbĕor v. tr. II coniug.
dēbĭbens agg. part. pres. II cl.
dēbĭbo v. tr. III coniug.
dēbĭbor v. tr. III coniug.
dēbĭlis sost. masch. e femm. III decl.
dēbĭlis agg. II cl.
dēbĭlĭtans agg. part. pres. II cl.
dēbĭlĭtās sost. femm. III decl.
dēbĭlĭtātĭo sost. femm. III decl.
debilitatūrūs agg. part. fut.
debilitatus agg. part. perf. I cl.
debilitatus agg. inf. perf.
dēbĭlĭtĕr avv.
dēbĭlĭto v. tr. I coniug.
dēbĭlĭtor v. tr. I coniug.
dēbĭtĭo sost. femm. III decl.
dēbĭtŏr sost. masch. III decl.
dēbĭtrix sost. femm. III decl.
dēbĭtum Sost. nt. II decl.
debitūrūs agg. part. fut.
{{ID:DEBILIS200}}
---CACHE---
I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis