crībellor - Diatesi passiva
(crībello, crībellas, cribellatum, crībellāre)
verbo transitivo I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
crībellor
II sing.
crībellāris, crībellāre
III sing.
crībellātur
I plur.
crībellāmur
II plur.
crībellamĭni
III plur.
crībellantur
IMPERFETTO
I sing.
crībellābar
II sing.
crībellabāris, crībellabāre
III sing.
crībellabātur
I plur.
crībellabāmur
II plur.
crībellabamĭni
III plur.
crībellabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
crībellābor
II sing.
crībellabĕris, crībellabĕre
III sing.
crībellabĭtur
I plur.
crībellabĭmur
II plur.
crībellabimĭni
III plur.
crībellabuntur
PERFETTO
I sing.
cribellatus, a, um sum
II sing.
cribellatus, a, um es
III sing.
cribellatus, a, um est
I plur.
cribellati, ae, a sumus
II plur.
cribellati, ae, a estis
III plur.
cribellati, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
cribellatus, a, um eram
II sing.
cribellatus, a, um eras
III sing.
cribellatus, a, um erat
I plur.
cribellati, ae, a eramus
II plur.
cribellati, ae, a eratis
III plur.
cribellati, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
cribellatus, a, um ero
II sing.
cribellatus, a, um eris
III sing.
cribellatus, a, um erit
I plur.
cribellati, ae, a erimus
II plur.
cribellati, ae, a eritis
III plur.
cribellati, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
crībeller
II sing.
crībellēris, crībellēre
III sing.
crībellētur
I plur.
crībellēmur
II plur.
crībellemĭni
III plur.
crībellentur
IMPERFETTO
I sing.
crībellārer
II sing.
crībellarēris, crībellarēre
III sing.
crībellarētur
I plur.
crībellarēmur
II plur.
crībellaremĭni
III plur.
crībellarentur
PERFETTO
I sing.
cribellatus, a, um sim
II sing.
cribellatus, a, um sis
III sing.
cribellatus, a, um sit
I plur.
cribellati, ae, a simus
II plur.
cribellati, ae, a sitis
III plur.
cribellati, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
cribellatus, a, um essem
II sing.
cribellatus, a, um esses
III sing.
cribellatus, a, um esset
I plur.
cribellati, ae, a essemus
II plur.
cribellati, ae, a essetis
III plur.
cribellati, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
crībellāre
II plur.
crībellamĭni
FUTURO
II sing.
crībellātor
III sing.
crībellātor
II plur.
III plur.
crībellantor
PARTICIPIO
PERFETTO
cribellatus, a, um
INFINITO
PRESENTE
crībellāri
PERFETTO
Singolare:
cribellatus, a, um esse
Plurale:
cribellati, ae, a esse
FUTURO
cribellatum esse
GERUNDIVO
crībellandus, a, um
SUPINO
cribellatu
Vedi la forma attiva di questo lemma
crībellor v. tr. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis