corrĭpĭor - Diatesi passiva
(corrĭpĭo, corrĭpis, corripui, correptum, corrĭpĕre)
verbo transitivo III coniugazione in -io
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
corrĭpĭor
II sing.
corrĭpĕris, corrĭpĕre
III sing.
corrĭpĭtur
I plur.
corrĭpĭmur
II plur.
corrĭpimĭni
III plur.
corrĭpiuntur
IMPERFETTO
I sing.
corrĭpiēbar
II sing.
corrĭpiebāris, corrĭpiebāre
III sing.
corrĭpiebātur
I plur.
corrĭpiebāmur
II plur.
corrĭpiebamĭni
III plur.
corrĭpiebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
corrĭpĭar
II sing.
corrĭpiēris, corrĭpiēre
III sing.
corrĭpiētur
I plur.
corrĭpiēmur
II plur.
corrĭpiemĭni
III plur.
corrĭpientur
PERFETTO
I sing.
correptus, a, um sum
II sing.
correptus, a, um es
III sing.
correptus, a, um est
I plur.
correpti, ae, a sumus
II plur.
correpti, ae, a estis
III plur.
correpti, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
correptus, a, um eram
II sing.
correptus, a, um eras
III sing.
correptus, a, um erat
I plur.
correpti, ae, a eramus
II plur.
correpti, ae, a eratis
III plur.
correpti, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
correptus, a, um ero
II sing.
correptus, a, um eris
III sing.
correptus, a, um erit
I plur.
correpti, ae, a erimus
II plur.
correpti, ae, a eritis
III plur.
correpti, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
corrĭpĭar
II sing.
corrĭpiāris, corrĭpiāre
III sing.
corrĭpiātur
I plur.
corrĭpiāmur
II plur.
corrĭpiamĭni
III plur.
corrĭpiantur
IMPERFETTO
I sing.
corrĭpĕrer
II sing.
corrĭperēris, corrĭperēre
III sing.
corrĭperētur
I plur.
corrĭperēmur
II plur.
corrĭperemĭni
III plur.
corrĭperentur
PERFETTO
I sing.
correptus, a, um sim
II sing.
correptus, a, um sis
III sing.
correptus, a, um sit
I plur.
correpti, ae, a simus
II plur.
correpti, ae, a sitis
III plur.
correpti, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
correptus, a, um essem
II sing.
correptus, a, um esses
III sing.
correptus, a, um esset
I plur.
correpti, ae, a essemus
II plur.
correpti, ae, a essetis
III plur.
correpti, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
II plur.
FUTURO
II sing.
III sing.
II plur.
III plur.
PARTICIPIO
PERFETTO
correptus, a, um
INFINITO
PRESENTE
corrĭpi
PERFETTO
Singolare:
correptus, a, um esse
Plurale:
correpti, ae, a esse
FUTURO
correptum esse
GERUNDIVO
corrĭpiendus, a, um
SUPINO
correptu
Vedi la forma attiva di questo lemma
corrĭpĭor v. tr. III coniug. in -io
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis