convorror - Diatesi passiva


(convorro, convorris, convorri, convorsum, convorrĕre)

verbo transitivo III coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
convorror
II sing.
convorrĕris, convorrĕre
III sing.
convorrĭtur
I plur.
convorrĭmur
II plur.
convorrimĭni
III plur.
convorruntur
IMPERFETTO
I sing.
convorrēbar
II sing.
convorrebāris, convorrebāre
III sing.
convorrebātur
I plur.
convorrebāmur
II plur.
convorrebamĭni
III plur.
convorrebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
convorrar
II sing.
convorrēris, convorrēre
III sing.
convorrētur
I plur.
convorrēmur
II plur.
convorremĭni
III plur.
convorrentur
PERFETTO
I sing.
convorsus, –a, –um sum
II sing.
convorsus, –a, –um es
III sing.
convorsus, –a, –um est
I plur.
convorsi, –ae, –a sumus
II plur.
convorsi, –ae, –a estis
III plur.
convorsi, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
convorsus, –a, –um eram
II sing.
convorsus, –a, –um eras
III sing.
convorsus, –a, –um erat
I plur.
convorsi, –ae, –a eramus
II plur.
convorsi, –ae, –a eratis
III plur.
convorsi, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
convorsus, –a, –um ero
II sing.
convorsus, –a, –um eris
III sing.
convorsus, –a, –um erit
I plur.
convorsi, –ae, –a erimus
II plur.
convorsi, –ae, –a eritis
III plur.
convorsi, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
convorrar
II sing.
convorrāris, convorrāre
III sing.
convorrātur
I plur.
convorrāmur
II plur.
convorramĭni
III plur.
convorrantur
IMPERFETTO
I sing.
convorrĕrer
II sing.
convorrerēris, convorrerēre
III sing.
convorrerētur
I plur.
convorrerēmur
II plur.
convorreremĭni
III plur.
convorrerentur
PERFETTO
I sing.
convorsus, –a, –um sim
II sing.
convorsus, –a, –um sis
III sing.
convorsus, –a, –um sit
I plur.
convorsi, –ae, –a simus
II plur.
convorsi, –ae, –a sitis
III plur.
convorsi, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
convorsus, –a, –um essem
II sing.
convorsus, –a, –um esses
III sing.
convorsus, –a, –um esset
I plur.
convorsi, –ae, –a essemus
II plur.
convorsi, –ae, –a essetis
III plur.
convorsi, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
convorrĕre
II plur.
convorrimĭni
FUTURO
II sing.
convorrĭtor
III sing.
convorrĭtor
II plur.
–
III plur.
convorruntor
PARTICIPIO
PERFETTO
convorsus, –a, –um
INFINITO
PRESENTE
convorri
PERFETTO
Singolare:
convorsus, –a, –um esse
Plurale:
convorsi, –ae, –a esse
FUTURO
convorsum esse
GERUNDIVO
convorrendus, –a, –um
SUPINO
convorsu

Vedi la forma attiva di questo lemma




Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z



{{ID:CONVORROR100}}
---CACHE---

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis