conversor - Diatesi attiva
(conversor, conversāris, conversatus sum, conversāri)
verbo intransitivo deponente I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA DEPONENTE:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
conversor
II sing.
conversāris, conversāre
III sing.
conversātur
I plur.
conversāmur
II plur.
conversamĭni
III plur.
conversantur
IMPERFETTO
I sing.
conversābar
II sing.
conversabāris, conversabāre
III sing.
conversabātur
I plur.
conversabāmus
II plur.
conversabamĭni
III plur.
conversantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
conversābor
II sing.
conversabĕris, conversabĕre
III sing.
conversabĭtur
I plur.
conversabĭmur
II plur.
conversabimĭni
III plur.
conversabuntur
PERFETTO
I sing.
conversatus, a, um sum
II sing.
conversatus, a, um es
III sing.
conversatus, a, um est
I plur.
conversati, ae, a sumus
II plur.
conversati, ae, a estis
III plur.
conversati, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
conversatus, a, um eram
II sing.
conversatus, a, um eras
III sing.
conversatus, a, um erat
I plur.
conversati, ae, a eramus
II plur.
conversati, ae, a eratis
III plur.
conversati, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
conversatus, a, um ero
II sing.
conversatus, a, um eris
III sing.
conversatus, a, um erit
I plur.
conversati, ae, a erimus
II plur.
conversati, ae, a eritis
III plur.
conversati, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
converser
II sing.
conversēris, conversēre
III sing.
conversētur
I plur.
conversēmur
II plur.
conversemĭni
III plur.
conversentur
IMPERFETTO
I sing.
conversārer
II sing.
conversarēris, conversarēre
III sing.
conversarētur
I plur.
conversāremur
II plur.
conversaremĭni
III plur.
conversarentur
PERFETTO
I sing.
conversatus, a, um sim
II sing.
conversatus, a, um sis
III sing.
conversatus, a, um sit
I plur.
conversati, ae, a simus
II plur.
conversati, ae, a sitis
III plur.
conversati, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
conversatus, a, um essem
II sing.
conversatus, a, um esses
III sing.
conversatus, a, um esset
I plur.
conversati, ae, a essemus
II plur.
conversati, ae, a essetis
III plur.
conversati, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
conversāre
II plur.
conversamĭni
FUTURO
II sing.
conversātor
III sing.
conversātor
II plur.
III plur.
conversantor
INFINITO
PRESENTE
conversāri
PERFETTO
Singolare:
conversatus, a, um esse
Plurale:
conversati, ae, a esse
FUTURO
Singolare:
conversatūrūm, am, ūm esse
Plurale:
conversatūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENTE
conversans, antis
FUTURO
conversatūrūs, a, ūm
SUPINO
Attivo:
conversatum
Passivo:
GERUNDIO
Genitivo:
conversandi
Dativo:
conversando
Accusativo:
conversandum
Ablativo:
conversando
GERUNDIVO
conversor v. intr. dep. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis