convădor - Diatesi attiva
(convădor, convădāris, convadatus sum, convădāri)
verbo transitivo deponente I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA DEPONENTE:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
convădor
II sing.
convădāris, convădāre
III sing.
convădātur
I plur.
convădāmur
II plur.
convădamĭni
III plur.
convădantur
IMPERFETTO
I sing.
convădābar
II sing.
convădabāris, convădabāre
III sing.
convădabātur
I plur.
convădabāmur
II plur.
convădabamĭni
III plur.
convădabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
convădābor
II sing.
convădabĕris, convădabĕre
III sing.
convădabĭtur
I plur.
convădabĭmur
II plur.
convădabimĭni
III plur.
convădabuntur
PERFETTO
I sing.
convadatus, a, um sum
II sing.
convadatus, a, um es
III sing.
convadatus, a, um est
I plur.
convadati, ae, a sumus
II plur.
convadati, ae, a estis
III plur.
convadati, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
convadatus, a, um eram
II sing.
convadatus, a, um eras
III sing.
convadatus, a, um erat
I plur.
convadati, ae, a eramus
II plur.
convadati, ae, a eratis
III plur.
convadati, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
convadatus, a, um ero
II sing.
convadatus, a, um eris
III sing.
convadatus, a, um erit
I plur.
convadati, ae, a erimus
II plur.
convadati, ae, a eritis
III plur.
convadati, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
convăder
II sing.
convădēris, convădēre
III sing.
convădētur
I plur.
convădēmur
II plur.
convădemĭni
III plur.
convădentur
IMPERFETTO
I sing.
convădārer
II sing.
convădarēris, convădarēre
III sing.
convădarētur
I plur.
convădarēmur
II plur.
convădaremĭni
III plur.
convădarentur
PERFETTO
I sing.
convadatus, a, um sim
II sing.
convadatus, a, um sis
III sing.
convadatus, a, um sit
I plur.
convadati, ae, a simus
II plur.
convadati, ae, a sitis
III plur.
convadati, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
convadatus, a, um essem
II sing.
convadatus, a, um esses
III sing.
convadatus, a, um esset
I plur.
convadati, ae, a essemus
II plur.
convadati, ae, a essetis
III plur.
convadati, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
convădāre
II plur.
convădamĭni
FUTURO
II sing.
convădātor
III sing.
convădātor
II plur.
III plur.
convădantor
INFINITO
PRESENTE
convădāri
PERFETTO
Singolare:
convadatus, a, um esse
Plurale:
convadati, ae, a esse
FUTURO
Singolare:
convadatūrūm, am, ūm esse
Plurale:
convadatūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENTE
convădans, antis
FUTURO
convadatūrūs, a, ūm
SUPINO
Attivo:
convadatum
Passivo:
convadatu
GERUNDIO
Genitivo:
convădandi
Dativo:
convădando
Accusativo:
convădandum
Ablativo:
convădando
GERUNDIVO
convădandus, a, um
convădor v. tr. dep. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis