contrāpōnor - Diatesi passiva


(contrāpōno, contrāpōnis, contraposui, contrapositum, contrāpōnĕre)

verbo transitivo III coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
contrāpōnor
II sing.
contrāpōnĕris, contrāpōnĕre
III sing.
contrāpōnĭtur
I plur.
contrāpōnĭmur
II plur.
contrāpōnimĭni
III plur.
contrāpōnuntur
IMPERFETTO
I sing.
contrāpōnēbar
II sing.
contrāpōnebāris, contrāpōnebāre
III sing.
contrāpōnebātur
I plur.
contrāpōnebāmur
II plur.
contrāpōnebamĭni
III plur.
contrāpōnebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
contrāpōnar
II sing.
contrāpōnēris, contrāpōnēre
III sing.
contrāpōnētur
I plur.
contrāpōnēmur
II plur.
contrāpōnemĭni
III plur.
contrāpōnentur
PERFETTO
I sing.
contrapositus, –a, –um sum
II sing.
contrapositus, –a, –um es
III sing.
contrapositus, –a, –um est
I plur.
contrapositi, –ae, –a sumus
II plur.
contrapositi, –ae, –a estis
III plur.
contrapositi, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
contrapositus, –a, –um eram
II sing.
contrapositus, –a, –um eras
III sing.
contrapositus, –a, –um erat
I plur.
contrapositi, –ae, –a eramus
II plur.
contrapositi, –ae, –a eratis
III plur.
contrapositi, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
contrapositus, –a, –um ero
II sing.
contrapositus, –a, –um eris
III sing.
contrapositus, –a, –um erit
I plur.
contrapositi, –ae, –a erimus
II plur.
contrapositi, –ae, –a eritis
III plur.
contrapositi, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
contrāpōnar
II sing.
contrāpōnāris, contrāpōnāre
III sing.
contrāpōnātur
I plur.
contrāpōnāmur
II plur.
contrāpōnamĭni
III plur.
contrāpōnantur
IMPERFETTO
I sing.
contrāpōnĕrer
II sing.
contrāpōnerēris, contrāpōnerēre
III sing.
contrāpōnerētur
I plur.
contrāpōnerēmur
II plur.
contrāpōneremĭni
III plur.
contrāpōnerentur
PERFETTO
I sing.
contrapositus, –a, –um sim
II sing.
contrapositus, –a, –um sis
III sing.
contrapositus, –a, –um sit
I plur.
contrapositi, –ae, –a simus
II plur.
contrapositi, –ae, –a sitis
III plur.
contrapositi, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
contrapositus, –a, –um essem
II sing.
contrapositus, –a, –um esses
III sing.
contrapositus, –a, –um esset
I plur.
contrapositi, –ae, –a essemus
II plur.
contrapositi, –ae, –a essetis
III plur.
contrapositi, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
contrāpōnĕre
II plur.
contrāpōnimĭni
FUTURO
II sing.
contrāpōnĭtor
III sing.
contrāpōnĭtor
II plur.
–
III plur.
contrāpōnuntor
PARTICIPIO
PERFETTO
contrapositus, –a, –um
INFINITO
PRESENTE
contrāpōni
PERFETTO
Singolare:
contrapositus, –a, –um esse
Plurale:
contrapositi, –ae, –a esse
FUTURO
contrapositum esse
GERUNDIVO
contrāpōnendus, –a, –um
SUPINO
contrapositu

Vedi la forma attiva di questo lemma




Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z



{{ID:CONTRAPONOR100}}
---CACHE---

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis