consŭsurro - Diatesi attiva
(consŭsurro, consŭsurras, consŭsurrāre)
verbo intransitivo I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA ATTIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
consŭsurro
II sing.
consŭsurras
III sing.
consŭsurrat
I plur.
consŭsurrāmus
II plur.
consŭsurrātis
III plur.
consŭsurrant
IMPERFETTO
I sing.
consŭsurrābam
II sing.
consŭsurrābas
III sing.
consŭsurrābat
I plur.
consŭsurrabāmus
II plur.
consŭsurrabātis
III plur.
consŭsurrābant
FUTURO SEMPLICE
I sing.
consŭsurrābo
II sing.
consŭsurrābis
III sing.
consŭsurrābit
I plur.
consŭsurrabĭmus
II plur.
consŭsurrabĭtis
III plur.
consŭsurrābunt
PERFETTO
I sing.
II sing.
III sing.
I plur.
II plur.
III plur.
PIUCHEPERFETTO
I sing.
II sing.
III sing.
I plur.
II plur.
III plur.
FUTURO ANTERIORE
I sing.
II sing.
III sing.
I plur.
II plur.
III plur.
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
consŭsurrem
II sing.
consŭsurres
III sing.
consŭsurret
I plur.
consŭsurrēmus
II plur.
consŭsurrētis
III plur.
consŭsurrent
IMPERFETTO
I sing.
consŭsurrārem
II sing.
consŭsurrāres
III sing.
consŭsurrāret
I plur.
consŭsurrarēmus
II plur.
consŭsurrarētis
III plur.
consŭsurrārent
PERFETTO
I sing.
II sing.
III sing.
I plur.
II plur.
III plur.
PIUCHEPERFETTO
I sing.
II sing.
III sing.
I plur.
II plur.
III plur.
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
consŭsurra
II plur.
consŭsurrāte
FUTURO
II sing.
consŭsurrāto
III sing.
consŭsurrāto
II plur.
consŭsurratōte
III plur.
consŭsurranto
PARTICIPIO
PRESENTE
consŭsurrans, antis
FUTURO
INFINITO
PRESENTE
consŭsurrāre
PERFETTO
FUTURO
Singolare:
Plurale:
GERUNDIO
Genitivo:
consŭsurrandi
Dativo:
consŭsurrando
Accusativo:
ad consŭsurrandum
Ablativo:
consŭsurrando
SUPINO
consŭsurro v. intr. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis