consternor - Diatesi passiva


(consterno, consternas, consternavi, consternatum, consternāre)

verbo transitivo I coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
consternor
II sing.
consternāris, consternāre
III sing.
consternātur
I plur.
consternāmur
II plur.
consternamĭni
III plur.
consternantur
IMPERFETTO
I sing.
consternābar
II sing.
consternabāris, consternabāre
III sing.
consternabātur
I plur.
consternabāmur
II plur.
consternabamĭni
III plur.
consternabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
consternābor
II sing.
consternabĕris, consternabĕre
III sing.
consternabĭtur
I plur.
consternabĭmur
II plur.
consternabimĭni
III plur.
consternabuntur
PERFETTO
I sing.
consternatus, –a, –um sum
II sing.
consternatus, –a, –um es
III sing.
consternatus, –a, –um est
I plur.
consternati, –ae, –a sumus
II plur.
consternati, –ae, –a estis
III plur.
consternati, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
consternatus, –a, –um eram
II sing.
consternatus, –a, –um eras
III sing.
consternatus, –a, –um erat
I plur.
consternati, –ae, –a eramus
II plur.
consternati, –ae, –a eratis
III plur.
consternati, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
consternatus, –a, –um ero
II sing.
consternatus, –a, –um eris
III sing.
consternatus, –a, –um erit
I plur.
consternati, –ae, –a erimus
II plur.
consternati, –ae, –a eritis
III plur.
consternati, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
consterner
II sing.
consternēris, consternēre
III sing.
consternētur
I plur.
consternēmur
II plur.
consternemĭni
III plur.
consternentur
IMPERFETTO
I sing.
consternārer
II sing.
consternarēris, consternarēre
III sing.
consternarētur
I plur.
consternarēmur
II plur.
consternaremĭni
III plur.
consternarentur
PERFETTO
I sing.
consternatus, –a, –um sim
II sing.
consternatus, –a, –um sis
III sing.
consternatus, –a, –um sit
I plur.
consternati, –ae, –a simus
II plur.
consternati, –ae, –a sitis
III plur.
consternati, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
consternatus, –a, –um essem
II sing.
consternatus, –a, –um esses
III sing.
consternatus, –a, –um esset
I plur.
consternati, –ae, –a essemus
II plur.
consternati, –ae, –a essetis
III plur.
consternati, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
consternāre
II plur.
consternamĭni
FUTURO
II sing.
consternātor
III sing.
consternātor
II plur.
–
III plur.
consternantor
PARTICIPIO
PERFETTO
consternatus, –a, –um
INFINITO
PRESENTE
consternāri
PERFETTO
Singolare:
consternatus, –a, –um esse
Plurale:
consternati, –ae, –a esse
FUTURO
consternatum esse
GERUNDIVO
consternandus, –a, –um
SUPINO
consternatu

Vedi la forma attiva di questo lemma




Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z



{{ID:CONSTERNOR100}}
---CACHE---

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis