consĭlĭor - Diatesi attiva
(consĭlĭor, consĭlĭāris, consiliatus sum, consĭlĭāri)
verbo transitivo e intransitivo deponente I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA DEPONENTE:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
consĭlĭor
II sing.
consĭlĭāris, consĭlĭāre
III sing.
consĭlĭātur
I plur.
consĭlĭāmur
II plur.
consĭlĭamĭni
III plur.
consĭlĭantur
IMPERFETTO
I sing.
consĭlĭābar
II sing.
consĭlĭabāris, consĭlĭabāre
III sing.
consĭlĭabātur
I plur.
consĭlĭabāmur
II plur.
consĭlĭabamĭni
III plur.
consĭlĭabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
consĭlĭābor
II sing.
consĭlĭabĕris, consĭlĭabĕre
III sing.
consĭlĭabĭtur
I plur.
consĭlĭabĭmur
II plur.
consĭlĭabimĭni
III plur.
consĭlĭabuntur
PERFETTO
I sing.
consiliatus, a, um sum
II sing.
consiliatus, a, um es
III sing.
consiliatus, a, um est
I plur.
consiliati, ae, a sumus
II plur.
consiliati, ae, a estis
III plur.
consiliati, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
consiliatus, a, um eram
II sing.
consiliatus, a, um eras
III sing.
consiliatus, a, um erat
I plur.
consiliati, ae, a eramus
II plur.
consiliati, ae, a eratis
III plur.
consiliati, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
consiliatus, a, um ero
II sing.
consiliatus, a, um eris
III sing.
consiliatus, a, um erit
I plur.
consiliati, ae, a erimus
II plur.
consiliati, ae, a eritis
III plur.
consiliati, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
consĭlĭer
II sing.
consĭlĭēris, consĭlĭēre
III sing.
consĭlĭētur
I plur.
consĭlĭēmur
II plur.
consĭlĭemĭni
III plur.
consĭlĭentur
IMPERFETTO
I sing.
consĭlĭārer
II sing.
consĭlĭarēris, consĭlĭarēre
III sing.
consĭlĭarētur
I plur.
consĭlĭarēmur
II plur.
consĭlĭaremĭni
III plur.
consĭlĭarentur
PERFETTO
I sing.
consiliatus, a, um sim
II sing.
consiliatus, a, um sis
III sing.
consiliatus, a, um sit
I plur.
consiliati, ae, a simus
II plur.
consiliati, ae, a sitis
III plur.
consiliati, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
consiliatus, a, um essem
II sing.
consiliatus, a, um esses
III sing.
consiliatus, a, um esset
I plur.
consiliati, ae, a essemus
II plur.
consiliati, ae, a essetis
III plur.
consiliati, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
consĭlĭāre
II plur.
consĭlĭamĭni
FUTURO
II sing.
consĭlĭātor
III sing.
consĭlĭātor
II plur.
III plur.
consĭlĭantor
INFINITO
PRESENTE
consĭlĭāri
PERFETTO
Singolare:
consiliatus, a, um esse
Plurale:
consiliati, ae, a esse
FUTURO
Singolare:
consiliatūrūm, am, ūm esse
Plurale:
consiliatūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENTE
consĭlĭans, antis
FUTURO
consiliatūrūs, a, ūm
SUPINO
Attivo:
consiliatum
Passivo:
consiliatu
GERUNDIO
Genitivo:
consĭlĭandi
Dativo:
consĭlĭando
Accusativo:
consĭlĭandum
Ablativo:
consĭlĭando
GERUNDIVO
consĭlĭandus, a, um
consĭlĭor v. tr. e intr. dep. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis