conscĕlĕror - Diatesi passiva
(conscĕlĕro, conscĕlĕras, consceleravi, consceleratum, conscĕlĕrāre)
verbo transitivo I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
conscĕlĕror
II sing.
conscĕlĕrāris, conscĕlĕrāre
III sing.
conscĕlĕrātur
I plur.
conscĕlĕrāmur
II plur.
conscĕlĕramĭni
III plur.
conscĕlĕrantur
IMPERFETTO
I sing.
conscĕlĕrābar
II sing.
conscĕlĕrabāris, conscĕlĕrabāre
III sing.
conscĕlĕrabātur
I plur.
conscĕlĕrabāmur
II plur.
conscĕlĕrabamĭni
III plur.
conscĕlĕrabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
conscĕlĕrābor
II sing.
conscĕlĕrabĕris, conscĕlĕrabĕre
III sing.
conscĕlĕrabĭtur
I plur.
conscĕlĕrabĭmur
II plur.
conscĕlĕrabimĭni
III plur.
conscĕlĕrabuntur
PERFETTO
I sing.
consceleratus, a, um sum
II sing.
consceleratus, a, um es
III sing.
consceleratus, a, um est
I plur.
conscelerati, ae, a sumus
II plur.
conscelerati, ae, a estis
III plur.
conscelerati, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
consceleratus, a, um eram
II sing.
consceleratus, a, um eras
III sing.
consceleratus, a, um erat
I plur.
conscelerati, ae, a eramus
II plur.
conscelerati, ae, a eratis
III plur.
conscelerati, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
consceleratus, a, um ero
II sing.
consceleratus, a, um eris
III sing.
consceleratus, a, um erit
I plur.
conscelerati, ae, a erimus
II plur.
conscelerati, ae, a eritis
III plur.
conscelerati, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
conscĕlĕrer
II sing.
conscĕlĕrēris, conscĕlĕrēre
III sing.
conscĕlĕrētur
I plur.
conscĕlĕrēmur
II plur.
conscĕlĕremĭni
III plur.
conscĕlĕrentur
IMPERFETTO
I sing.
conscĕlĕrārer
II sing.
conscĕlĕrarēris, conscĕlĕrarēre
III sing.
conscĕlĕrarētur
I plur.
conscĕlĕrarēmur
II plur.
conscĕlĕraremĭni
III plur.
conscĕlĕrarentur
PERFETTO
I sing.
consceleratus, a, um sim
II sing.
consceleratus, a, um sis
III sing.
consceleratus, a, um sit
I plur.
conscelerati, ae, a simus
II plur.
conscelerati, ae, a sitis
III plur.
conscelerati, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
consceleratus, a, um essem
II sing.
consceleratus, a, um esses
III sing.
consceleratus, a, um esset
I plur.
conscelerati, ae, a essemus
II plur.
conscelerati, ae, a essetis
III plur.
conscelerati, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
conscĕlĕrāre
II plur.
conscĕlĕramĭni
FUTURO
II sing.
conscĕlĕrātor
III sing.
conscĕlĕrātor
II plur.
III plur.
conscĕlĕrantor
PARTICIPIO
PERFETTO
consceleratus, a, um
INFINITO
PRESENTE
conscĕlĕrāri
PERFETTO
Singolare:
consceleratus, a, um esse
Plurale:
conscelerati, ae, a esse
FUTURO
consceleratum esse
GERUNDIVO
conscĕlĕrandus, a, um
SUPINO
consceleratu
Vedi la forma attiva di questo lemma
conscĕlĕror v. tr. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis