conrĭpĭor - Diatesi passiva
(conrĭpĭo, conrĭpis, conripui, conreptum, conrĭpĕre)
verbo transitivo III coniugazione in -io
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
conrĭpĭor
II sing.
conrĭpĕris, conrĭpĕre
III sing.
conrĭpĭtur
I plur.
conrĭpĭmur
II plur.
conrĭpimĭni
III plur.
conrĭpiuntur
IMPERFETTO
I sing.
conrĭpiēbar
II sing.
conrĭpiebāris, conrĭpiebāre
III sing.
conrĭpiebātur
I plur.
conrĭpiebāmur
II plur.
conrĭpiebamĭni
III plur.
conrĭpiebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
conrĭpĭar
II sing.
conrĭpiēris, conrĭpiēre
III sing.
conrĭpiētur
I plur.
conrĭpiēmur
II plur.
conrĭpiemĭni
III plur.
conrĭpientur
PERFETTO
I sing.
conreptus, a, um sum
II sing.
conreptus, a, um es
III sing.
conreptus, a, um est
I plur.
conrepti, ae, a sumus
II plur.
conrepti, ae, a estis
III plur.
conrepti, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
conreptus, a, um eram
II sing.
conreptus, a, um eras
III sing.
conreptus, a, um erat
I plur.
conrepti, ae, a eramus
II plur.
conrepti, ae, a eratis
III plur.
conrepti, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
conreptus, a, um ero
II sing.
conreptus, a, um eris
III sing.
conreptus, a, um erit
I plur.
conrepti, ae, a erimus
II plur.
conrepti, ae, a eritis
III plur.
conrepti, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
conrĭpĭar
II sing.
conrĭpiāris, conrĭpiāre
III sing.
conrĭpiātur
I plur.
conrĭpiāmur
II plur.
conrĭpiamĭni
III plur.
conrĭpiantur
IMPERFETTO
I sing.
conrĭpĕrer
II sing.
conrĭperēris, conrĭperēre
III sing.
conrĭperētur
I plur.
conrĭperēmur
II plur.
conrĭperemĭni
III plur.
conrĭperentur
PERFETTO
I sing.
conreptus, a, um sim
II sing.
conreptus, a, um sis
III sing.
conreptus, a, um sit
I plur.
conrepti, ae, a simus
II plur.
conrepti, ae, a sitis
III plur.
conrepti, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
conreptus, a, um essem
II sing.
conreptus, a, um esses
III sing.
conreptus, a, um esset
I plur.
conrepti, ae, a essemus
II plur.
conrepti, ae, a essetis
III plur.
conrepti, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
II plur.
FUTURO
II sing.
III sing.
II plur.
III plur.
PARTICIPIO
PERFETTO
conreptus, a, um
INFINITO
PRESENTE
conrĭpi
PERFETTO
Singolare:
conreptus, a, um esse
Plurale:
conrepti, ae, a esse
FUTURO
conreptum esse
GERUNDIVO
conrĭpiendus, a, um
SUPINO
conreptu
Vedi la forma attiva di questo lemma
conrĭpĭor v. tr. III coniug. in -io
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis