conpugno - Diatesi attiva


(conpugno, conpugnas, conpugnāre)

verbo transitivo e intransitivo I coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA ATTIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
conpugno
II sing.
conpugnas
III sing.
conpugnat
I plur.
conpugnāmus
II plur.
conpugnātis
III plur.
conpugnant
IMPERFETTO
I sing.
conpugnābam
II sing.
conpugnābas
III sing.
conpugnābat
I plur.
conpugnabāmus
II plur.
conpugnabātis
III plur.
conpugnābant
FUTURO SEMPLICE
I sing.
conpugnābo
II sing.
conpugnābis
III sing.
conpugnābit
I plur.
conpugnabĭmus
II plur.
conpugnabĭtis
III plur.
conpugnābunt
PERFETTO
I sing.
–
II sing.
–
III sing.
–
I plur.
–
II plur.
–
III plur.
–
PIUCHEPERFETTO
I sing.
–
II sing.
–
III sing.
–
I plur.
–
II plur.
–
III plur.
–
FUTURO ANTERIORE
I sing.
–
II sing.
–
III sing.
–
I plur.
–
II plur.
–
III plur.
–
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
conpugnem
II sing.
conpugnes
III sing.
conpugnet
I plur.
conpugnēmus
II plur.
conpugnētis
III plur.
conpugnent
IMPERFETTO
I sing.
conpugnārem
II sing.
conpugnāres
III sing.
conpugnāret
I plur.
conpugnarēmus
II plur.
conpugnarētis
III plur.
conpugnārent
PERFETTO
I sing.
–
II sing.
–
III sing.
–
I plur.
–
II plur.
–
III plur.
–
PIUCHEPERFETTO
I sing.
–
II sing.
–
III sing.
–
I plur.
–
II plur.
–
III plur.
–
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
conpugna
II plur.
conpugnāte
FUTURO
II sing.
conpugnāto
III sing.
conpugnāto
II plur.
conpugnatōte
III plur.
conpugnanto
PARTICIPIO
PRESENTE
conpugnans, –antis
FUTURO
–
INFINITO
PRESENTE
conpugnāre
PERFETTO
–
FUTURO
Singolare:
–
Plurale:
–
GERUNDIO
Genitivo:
conpugnandi
Dativo:
conpugnando
Accusativo:
ad conpugnandum
Ablativo:
conpugnando
SUPINO
–

Vedi la forma passiva di questo lemma




Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z



{{ID:CONPUGNO100}}
---CACHE---

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis