conpōnor - Diatesi passiva
(conpōno, conpōnis, conposui, conpositum, conpōnĕre)
verbo transitivo III coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
conpōnor
II sing.
conpōnĕris, conpōnĕre
III sing.
conpōnĭtur
I plur.
conpōnĭmur
II plur.
conpōnimĭni
III plur.
conpōnuntur
IMPERFETTO
I sing.
conpōnēbar
II sing.
conpōnebāris, conpōnebāre
III sing.
conpōnebātur
I plur.
conpōnebāmur
II plur.
conpōnebamĭni
III plur.
conpōnebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
conpōnar
II sing.
conpōnēris, conpōnēre
III sing.
conpōnētur
I plur.
conpōnēmur
II plur.
conpōnemĭni
III plur.
conpōnentur
PERFETTO
I sing.
conpositus o conpostus, a, um sum
II sing.
conpositus o conpostus, a, um es
III sing.
conpositus o conpostus, a, um est
I plur.
conpositi o conposti, ae, a sumus
II plur.
conpositi o conposti, ae, a estis
III plur.
conpositi o conposti, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
conpositus o conpostus, a, um eram
II sing.
conpositus o conpostus, a, um eras
III sing.
conpositus o conpostus, a, um erat
I plur.
conpositi o conposti, ae, a eramus
II plur.
conpositi o conposti, ae, a eratis
III plur.
conpositi o conposti, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
conpositus o conpostus, a, um ero
II sing.
conpositus o conpostus, a, um eris
III sing.
conpositus o conpostus, a, um erit
I plur.
conpositi o conposti, ae, a erimus
II plur.
conpositi o conposti, ae, a eritis
III plur.
conpositi o conposti, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
conpōnar
II sing.
conpōnāris, conpōnāre
III sing.
conpōnātur
I plur.
conpōnāmur
II plur.
conpōnamĭni
III plur.
conpōnantur
IMPERFETTO
I sing.
conpōnĕrer
II sing.
conpōnerēris, conpōnerēre
III sing.
conpōnerētur
I plur.
conpōnerēmur
II plur.
conpōneremĭni
III plur.
conpōnerentur
PERFETTO
I sing.
conpositus o conpostus, a, um sim
II sing.
conpositus o conpostus, a, um sis
III sing.
conpositus o conpostus, a, um sit
I plur.
conpositi o conposti, ae, a simus
II plur.
conpositi o conposti, ae, a sitis
III plur.
conpositi o conposti, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
conpositus o conpostus, a, um essem
II sing.
conpositus o conpostus, a, um esses
III sing.
conpositus o conpostus, a, um esset
I plur.
conpositi o conposti, ae, a essemus
II plur.
conpositi o conposti, ae, a essetis
III plur.
conpositi o conposti, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
conpōnĕre
II plur.
conpōnimĭni
FUTURO
II sing.
conpōnĭtor
III sing.
conpōnĭtor
II plur.
III plur.
conpōnuntor
PARTICIPIO
PERFETTO
conpositus o conpostus, a, um
INFINITO
PRESENTE
conpōni
PERFETTO
Singolare:
conpositus o conpostus, a, um esse
Plurale:
conpositi o conposti, ae, a esse
FUTURO
conpositum esse o conpostum esse
GERUNDIVO
conpōnendus, a, um
SUPINO
conpositu o conpostu
Vedi la forma attiva di questo lemma
conpōnor v. tr. III coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis