conpĕrendĭnor - Diatesi passiva


(conpĕrendĭno, conpĕrendĭnas, conperendinavi, conperendinatum, conpĕrendĭnāre)

verbo transitivo I coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
conpĕrendĭnor
II sing.
conpĕrendĭnāris, conpĕrendĭnāre
III sing.
conpĕrendĭnātur
I plur.
conpĕrendĭnāmur
II plur.
conpĕrendĭnamĭni
III plur.
conpĕrendĭnantur
IMPERFETTO
I sing.
conpĕrendĭnābar
II sing.
conpĕrendĭnabāris, conpĕrendĭnabāre
III sing.
conpĕrendĭnabātur
I plur.
conpĕrendĭnabāmur
II plur.
conpĕrendĭnabamĭni
III plur.
conpĕrendĭnabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
conpĕrendĭnābor
II sing.
conpĕrendĭnabĕris, conpĕrendĭnabĕre
III sing.
conpĕrendĭnabĭtur
I plur.
conpĕrendĭnabĭmur
II plur.
conpĕrendĭnabimĭni
III plur.
conpĕrendĭnabuntur
PERFETTO
I sing.
conperendinatus, –a, –um sum
II sing.
conperendinatus, –a, –um es
III sing.
conperendinatus, –a, –um est
I plur.
conperendinati, –ae, –a sumus
II plur.
conperendinati, –ae, –a estis
III plur.
conperendinati, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
conperendinatus, –a, –um eram
II sing.
conperendinatus, –a, –um eras
III sing.
conperendinatus, –a, –um erat
I plur.
conperendinati, –ae, –a eramus
II plur.
conperendinati, –ae, –a eratis
III plur.
conperendinati, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
conperendinatus, –a, –um ero
II sing.
conperendinatus, –a, –um eris
III sing.
conperendinatus, –a, –um erit
I plur.
conperendinati, –ae, –a erimus
II plur.
conperendinati, –ae, –a eritis
III plur.
conperendinati, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
conpĕrendĭner
II sing.
conpĕrendĭnēris, conpĕrendĭnēre
III sing.
conpĕrendĭnētur
I plur.
conpĕrendĭnēmur
II plur.
conpĕrendĭnemĭni
III plur.
conpĕrendĭnentur
IMPERFETTO
I sing.
conpĕrendĭnārer
II sing.
conpĕrendĭnarēris, conpĕrendĭnarēre
III sing.
conpĕrendĭnarētur
I plur.
conpĕrendĭnarēmur
II plur.
conpĕrendĭnaremĭni
III plur.
conpĕrendĭnarentur
PERFETTO
I sing.
conperendinatus, –a, –um sim
II sing.
conperendinatus, –a, –um sis
III sing.
conperendinatus, –a, –um sit
I plur.
conperendinati, –ae, –a simus
II plur.
conperendinati, –ae, –a sitis
III plur.
conperendinati, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
conperendinatus, –a, –um essem
II sing.
conperendinatus, –a, –um esses
III sing.
conperendinatus, –a, –um esset
I plur.
conperendinati, –ae, –a essemus
II plur.
conperendinati, –ae, –a essetis
III plur.
conperendinati, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
conpĕrendĭnāre
II plur.
conpĕrendĭnamĭni
FUTURO
II sing.
conpĕrendĭnātor
III sing.
conpĕrendĭnātor
II plur.
–
III plur.
conpĕrendĭnantor
PARTICIPIO
PERFETTO
conperendinatus, –a, –um
INFINITO
PRESENTE
conpĕrendĭnāri
PERFETTO
Singolare:
conperendinatus, –a, –um esse
Plurale:
conperendinati, –ae, –a esse
FUTURO
conperendinatum esse
GERUNDIVO
conpĕrendĭnandus, –a, –um
SUPINO
conperendinatu

Vedi la forma attiva di questo lemma




Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z



{{ID:CONPERENDINOR100}}
---CACHE---

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis