conpăror - Diatesi passiva


(conpăro, conpăras, conparavi, conparatum, conpărāre)

verbo transitivo I coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
conpăror
II sing.
conpărāris, conpărāre
III sing.
conpărātur
I plur.
conpărāmur
II plur.
conpăramĭni
III plur.
conpărantur
IMPERFETTO
I sing.
conpărābar
II sing.
conpărabāris, conpărabāre
III sing.
conpărabātur
I plur.
conpărabāmur
II plur.
conpărabamĭni
III plur.
conpărabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
conpărābor
II sing.
conpărabĕris, conpărabĕre
III sing.
conpărabĭtur
I plur.
conpărabĭmur
II plur.
conpărabimĭni
III plur.
conpărabuntur
PERFETTO
I sing.
conparatus, –a, –um sum
II sing.
conparatus, –a, –um es
III sing.
conparatus, –a, –um est
I plur.
conparati, –ae, –a sumus
II plur.
conparati, –ae, –a estis
III plur.
conparati, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
conparatus, –a, –um eram
II sing.
conparatus, –a, –um eras
III sing.
conparatus, –a, –um erat
I plur.
conparati, –ae, –a eramus
II plur.
conparati, –ae, –a eratis
III plur.
conparati, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
conparatus, –a, –um ero
II sing.
conparatus, –a, –um eris
III sing.
conparatus, –a, –um erit
I plur.
conparati, –ae, –a erimus
II plur.
conparati, –ae, –a eritis
III plur.
conparati, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
conpărer
II sing.
conpărēris, conpărēre
III sing.
conpărētur
I plur.
conpărēmur
II plur.
conpăremĭni
III plur.
conpărentur
IMPERFETTO
I sing.
conpărārer
II sing.
conpărarēris, conpărarēre
III sing.
conpărarētur
I plur.
conpărarēmur
II plur.
conpăraremĭni
III plur.
conpărarentur
PERFETTO
I sing.
conparatus, –a, –um sim
II sing.
conparatus, –a, –um sis
III sing.
conparatus, –a, –um sit
I plur.
conparati, –ae, –a simus
II plur.
conparati, –ae, –a sitis
III plur.
conparati, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
conparatus, –a, –um essem
II sing.
conparatus, –a, –um esses
III sing.
conparatus, –a, –um esset
I plur.
conparati, –ae, –a essemus
II plur.
conparati, –ae, –a essetis
III plur.
conparati, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
conpărāre
II plur.
conpăramĭni
FUTURO
II sing.
conpărātor
III sing.
conpărātor
II plur.
–
III plur.
conpărantor
PARTICIPIO
PERFETTO
conparatus, –a, –um
INFINITO
PRESENTE
conpărāri
PERFETTO
Singolare:
conparatus, –a, –um esse
Plurale:
conparati, –ae, –a esse
FUTURO
conparatum esse
GERUNDIVO
conpărandus, –a, –um
SUPINO
conparatu

Vedi la forma attiva di questo lemma




Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z



{{ID:CONPAROR200}}
---CACHE---

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis