Donazione

conlŏcŭplētans


aggettivo participio presente II classe

Vedi la traduzione di questo lemma



MASCHILE
SINGOLARE
Nom.
conlŏcŭplētans
Gen.
conlŏcŭplētantis
Dat.
conlŏcŭplētanti
Acc.
conlŏcŭplētantem
Abl.
conlŏcŭplētans
Voc.
conlŏcŭplētanti
PLURALE
Nom.
conlŏcŭplētantes
Gen.
conlŏcŭplētantium
Dat.
conlŏcŭplētantibus
Acc.
conlŏcŭplētantes
Abl.
conlŏcŭplētantes
Voc.
conlŏcŭplētantibus
FEMMINILE
SINGOLARE
Nom.
conlŏcŭplētans
Gen.
conlŏcŭplētantis
Dat.
conlŏcŭplētanti
Acc.
conlŏcŭplētantem
Abl.
conlŏcŭplētans
Voc.
conlŏcŭplētanti
PLURALE
Nom.
conlŏcŭplētantes
Gen.
conlŏcŭplētantium
Dat.
conlŏcŭplētantibus
Acc.
conlŏcŭplētantes
Abl.
conlŏcŭplētantes
Voc.
conlŏcŭplētantibus
NEUTRO
SINGOLARE
Nom.
conlŏcŭplētans
Gen.
conlŏcŭplētantis
Dat.
conlŏcŭplētanti
Acc.
conlŏcŭplētans
Abl.
conlŏcŭplētans
Voc.
conlŏcŭplētanti
PLURALE
Nom.
conlŏcŭplētantia
Gen.
conlŏcŭplētantium
Dat.
conlŏcŭplētantibus
Acc.
conlŏcŭplētantia
Abl.
conlŏcŭplētantia
Voc.
conlŏcŭplētantibus

‹ conlŏcor
conlocupletatūrūs ›

Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z
conlocatūrūs agg. part. fut.
conlocatus agg. part. perf. I cl.
conlocatus agg. inf. perf.
conlŏco v. tr. I coniug.
conlŏcor v. tr. I coniug.
conlŏcŭplētans agg. part. pres. II cl.
conlocupletatūrūs agg. part. fut.
conlocupletatus agg. part. perf. I cl.
conlocupletatus agg. inf. perf.
conlŏcŭplēto v. tr. I coniug.
conlŏcŭplētor v. tr. I coniug.
conlŏcūtĭo sost. femm. III decl.
conlŏcūtŏr sost. masch. III decl.
conlocutūrūs agg. part. fut.
conlocutus agg. part. perf. I cl.
conlŏquens agg. part. pres. II cl.
conlŏquĭum Sost. nt. II decl.
conlŏquor v. tr. e intr. dep. III coniug.
conlubet v. intr. imp.
conlūcans agg. part. pres. II cl.
{{ID:CONLOCUPLETANS100}}
---CACHE---
I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis