conlīmĭto - Diatesi attiva
(conlīmĭto, conlīmĭtas, conlīmĭtāre)
verbo intransitivo I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA ATTIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
conlīmĭto
II sing.
conlīmĭtas
III sing.
conlīmĭtat
I plur.
conlīmĭtāmus
II plur.
conlīmĭtātis
III plur.
conlīmĭtant
IMPERFETTO
I sing.
conlīmĭtābam
II sing.
conlīmĭtābas
III sing.
conlīmĭtābat
I plur.
conlīmĭtabāmus
II plur.
conlīmĭtabātis
III plur.
conlīmĭtābant
FUTURO SEMPLICE
I sing.
conlīmĭtābo
II sing.
conlīmĭtābis
III sing.
conlīmĭtābit
I plur.
conlīmĭtabĭmus
II plur.
conlīmĭtabĭtis
III plur.
conlīmĭtābunt
PERFETTO
I sing.
II sing.
III sing.
I plur.
II plur.
III plur.
PIUCHEPERFETTO
I sing.
II sing.
III sing.
I plur.
II plur.
III plur.
FUTURO ANTERIORE
I sing.
II sing.
III sing.
I plur.
II plur.
III plur.
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
conlīmĭtem
II sing.
conlīmĭtes
III sing.
conlīmĭtet
I plur.
conlīmĭtēmus
II plur.
conlīmĭtētis
III plur.
conlīmĭtent
IMPERFETTO
I sing.
conlīmĭtārem
II sing.
conlīmĭtāres
III sing.
conlīmĭtāret
I plur.
conlīmĭtarēmus
II plur.
conlīmĭtarētis
III plur.
conlīmĭtārent
PERFETTO
I sing.
II sing.
III sing.
I plur.
II plur.
III plur.
PIUCHEPERFETTO
I sing.
II sing.
III sing.
I plur.
II plur.
III plur.
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
conlīmĭta
II plur.
conlīmĭtāte
FUTURO
II sing.
conlīmĭtāto
III sing.
conlīmĭtāto
II plur.
conlīmĭtatōte
III plur.
conlīmĭtanto
PARTICIPIO
PRESENTE
conlīmĭtans, antis
FUTURO
INFINITO
PRESENTE
conlīmĭtāre
PERFETTO
FUTURO
Singolare:
Plurale:
GERUNDIO
Genitivo:
conlīmĭtandi
Dativo:
conlīmĭtando
Accusativo:
ad conlīmĭtandum
Ablativo:
conlīmĭtando
SUPINO
conlīmĭto v. intr. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis