cōnītor - Diatesi attiva
(cōnītor, cōnītĕris, conisus sum, cōnīti)
verbo intransitivo deponente III coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA DEPONENTE:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
cōnītor
II sing.
cōnītĕris, cōnītĕre
III sing.
cōnītĭtur
I plur.
cōnītĭmur
II plur.
cōnītimĭni
III plur.
cōnītuntur
IMPERFETTO
I sing.
cōnītēbar
II sing.
cōnītebāris, cōnītebāre
III sing.
cōnītebātur
I plur.
cōnītebāmur
II plur.
cōnītebamĭni
III plur.
cōnītebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
cōnītar
II sing.
cōnītēris, cōnītēre
III sing.
cōnītētur
I plur.
cōnītēmur
II plur.
cōnītemĭni
III plur.
cōnītentur
PERFETTO
I sing.
conisus o conixus, a, um sum
II sing.
conisus o conixus, a, um es
III sing.
conisus o conixus, a, um est
I plur.
conisi o conixi, ae, a sumus
II plur.
conisi o conixi, ae, a estis
III plur.
conisi o conixi, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
conisus o conixus, a, um eram
II sing.
conisus o conixus, a, um eras
III sing.
conisus o conixus, a, um erat
I plur.
conisi o conixi, ae, a eramus
II plur.
conisi o conixi, ae, a eratis
III plur.
conisi o conixi, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
conisus o conixus, a, um ero
II sing.
conisus o conixus, a, um eris
III sing.
conisus o conixus, a, um erit
I plur.
conisi o conixi, ae, a erimus
II plur.
conisi o conixi, ae, a eritis
III plur.
conisi o conixi, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
cōnītar
II sing.
cōnītāris, cōnītāre
III sing.
cōnītātur
I plur.
cōnītāmur
II plur.
cōnītamĭni
III plur.
cōnītantur
IMPERFETTO
I sing.
cōnītĕrer
II sing.
cōnīterēris, cōnīterēre
III sing.
cōnīterētur
I plur.
cōnīterēmur
II plur.
cōnīteremĭni
III plur.
cōnīterentur
PERFETTO
I sing.
conisus o conixus, a, um sim
II sing.
conisus o conixus, a, um sis
III sing.
conisus o conixus, a, um sit
I plur.
conisi o conixi, ae, a simus
II plur.
conisi o conixi, ae, a sitis
III plur.
conisi o conixi, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
conisus o conixus, a, um essem
II sing.
conisus o conixus, a, um esses
III sing.
conisus o conixus, a, um esset
I plur.
conisi o conixi, ae, a essemus
II plur.
conisi o conixi, ae, a essetis
III plur.
conisi o conixi, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
cōnītĕre
II plur.
cōnītimĭni
FUTURO
II sing.
cōnītĭtor
III sing.
cōnītĭtor
II plur.
III plur.
cōnītuntor
INFINITO
PRESENTE
cōnīti
PERFETTO
Singolare:
conisus o conixus, a, um esse
Plurale:
conisi o conixi, ae, a esse
FUTURO
Singolare:
conisūrūm o conixūrūm, am, ūm esse
Plurale:
conisūros o conixūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENTE
cōnītens, entis
FUTURO
conisūrūs o conixūrūs, a, ūm
SUPINO
Attivo:
conisum o conixum
Passivo:
GERUNDIO
Genitivo:
cōnītendi
Dativo:
cōnītendo
Accusativo:
cōnītendum
Ablativo:
cōnītendo
GERUNDIVO
cōnītor v. intr. dep. III coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis