Donazione

cōnĭcĭor - Diatesi passiva


(cōnĭcĭo, cōnĭcis, conieci, coniectum, cōnĭcĕre)

verbo transitivo III coniugazione in -io

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
cōnĭcĭor
II sing.
cōnĭcĕris, cōnĭcĕre
III sing.
cōnĭcĭtur
I plur.
cōnĭcĭmur
II plur.
cōnĭcimĭni
III plur.
cōnĭciuntur
IMPERFETTO
I sing.
cōnĭciēbar
II sing.
cōnĭciebāris, cōnĭciebāre
III sing.
cōnĭciebātur
I plur.
cōnĭciebāmur
II plur.
cōnĭciebamĭni
III plur.
cōnĭciebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
cōnĭcĭar
II sing.
cōnĭciēris, cōnĭciēre
III sing.
cōnĭciētur
I plur.
cōnĭciēmur
II plur.
cōnĭciemĭni
III plur.
cōnĭcientur
PERFETTO
I sing.
coniectus, –a, –um sum
II sing.
coniectus, –a, –um es
III sing.
coniectus, –a, –um est
I plur.
coniecti, –ae, –a sumus
II plur.
coniecti, –ae, –a estis
III plur.
coniecti, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
coniectus, –a, –um eram
II sing.
coniectus, –a, –um eras
III sing.
coniectus, –a, –um erat
I plur.
coniecti, –ae, –a eramus
II plur.
coniecti, –ae, –a eratis
III plur.
coniecti, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
coniectus, –a, –um ero
II sing.
coniectus, –a, –um eris
III sing.
coniectus, –a, –um erit
I plur.
coniecti, –ae, –a erimus
II plur.
coniecti, –ae, –a eritis
III plur.
coniecti, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
cōnĭcĭar
II sing.
cōnĭciāris, cōnĭciāre
III sing.
cōnĭciātur
I plur.
cōnĭciāmur
II plur.
cōnĭciamĭni
III plur.
cōnĭciantur
IMPERFETTO
I sing.
cōnĭcĕrer
II sing.
cōnĭcerēris, cōnĭcerēre
III sing.
cōnĭcerētur
I plur.
cōnĭcerēmur
II plur.
cōnĭceremĭni
III plur.
cōnĭcerentur
PERFETTO
I sing.
coniectus, –a, –um sim
II sing.
coniectus, –a, –um sis
III sing.
coniectus, –a, –um sit
I plur.
coniecti, –ae, –a simus
II plur.
coniecti, –ae, –a sitis
III plur.
coniecti, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
coniectus, –a, –um essem
II sing.
coniectus, –a, –um esses
III sing.
coniectus, –a, –um esset
I plur.
coniecti, –ae, –a essemus
II plur.
coniecti, –ae, –a essetis
III plur.
coniecti, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
–
II plur.
–
FUTURO
II sing.
–
III sing.
–
II plur.
–
III plur.
–
PARTICIPIO
PERFETTO
coniectus, –a, –um
INFINITO
PRESENTE
cōnĭci
PERFETTO
Singolare:
coniectus, –a, –um esse
Plurale:
coniecti, –ae, –a esse
FUTURO
coniectum esse
GERUNDIVO
cōnĭciendus, –a, –um
SUPINO
coniectu

Vedi la forma attiva di questo lemma

‹ cōnĭcĭo
coniectānĕa ›

Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z
congrŭus agg. I cl.
congȳrans agg. part. pres. II cl.
congȳro v. intr. I coniug.
cōnĭciens agg. part. pres. II cl.
cōnĭcĭo v. tr. III coniug. in -io
cōnĭcĭor v. tr. III coniug. in -io
coniectānĕa Sost. nt. pl. II decl.
coniectans agg. part. pres. II cl.
coniectārĭus agg. I cl.
coniectātĭo sost. femm. III decl.
coniectatūrūs agg. part. fut.
coniectatus agg. part. perf. I cl.
coniectatus agg. inf. perf.
coniectĭo sost. femm. III decl.
coniecto v. tr. I coniug.
coniector v. tr. I coniug.
coniectŏr sost. masch. III decl.
coniectrix sost. femm. III decl.
coniectūra sost. femm. I decl.
coniectūrālis agg. II cl.
{{ID:CONICIOR100}}
---CACHE---
I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis