congrātŭlor - Diatesi attiva
(congrātŭlor, congrātŭlāris, congratulatus sum, congrātŭlāri)
verbo transitivo e intransitivo deponente I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA DEPONENTE:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
congrātŭlor
II sing.
congrātŭlāris, congrātŭlāre
III sing.
congrātŭlātur
I plur.
congrātŭlāmur
II plur.
congrātŭlamĭni
III plur.
congrātŭlantur
IMPERFETTO
I sing.
congrātŭlābar
II sing.
congrātŭlabāris, congrātŭlabāre
III sing.
congrātŭlabātur
I plur.
congrātŭlabāmur
II plur.
congrātŭlabamĭni
III plur.
congrātŭlabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
congrātŭlābor
II sing.
congrātŭlabĕris, congrātŭlabĕre
III sing.
congrātŭlabĭtur
I plur.
congrātŭlabĭmur
II plur.
congrātŭlabimĭni
III plur.
congrātŭlabuntur
PERFETTO
I sing.
congratulatus, a, um sum
II sing.
congratulatus, a, um es
III sing.
congratulatus, a, um est
I plur.
congratulati, ae, a sumus
II plur.
congratulati, ae, a estis
III plur.
congratulati, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
congratulatus, a, um eram
II sing.
congratulatus, a, um eras
III sing.
congratulatus, a, um erat
I plur.
congratulati, ae, a eramus
II plur.
congratulati, ae, a eratis
III plur.
congratulati, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
congratulatus, a, um ero
II sing.
congratulatus, a, um eris
III sing.
congratulatus, a, um erit
I plur.
congratulati, ae, a erimus
II plur.
congratulati, ae, a eritis
III plur.
congratulati, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
congrātŭler
II sing.
congrātŭlēris, congrātŭlēre
III sing.
congrātŭlētur
I plur.
congrātŭlēmur
II plur.
congrātŭlemĭni
III plur.
congrātŭlentur
IMPERFETTO
I sing.
congrātŭlārer
II sing.
congrātŭlarēris, congrātŭlarēre
III sing.
congrātŭlarētur
I plur.
congrātŭlarēmur
II plur.
congrātŭlaremĭni
III plur.
congrātŭlarentur
PERFETTO
I sing.
congratulatus, a, um sim
II sing.
congratulatus, a, um sis
III sing.
congratulatus, a, um sit
I plur.
congratulati, ae, a simus
II plur.
congratulati, ae, a sitis
III plur.
congratulati, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
congratulatus, a, um essem
II sing.
congratulatus, a, um esses
III sing.
congratulatus, a, um esset
I plur.
congratulati, ae, a essemus
II plur.
congratulati, ae, a essetis
III plur.
congratulati, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
congrātŭlāre
II plur.
congrātŭlamĭni
FUTURO
II sing.
congrātŭlātor
III sing.
congrātŭlātor
II plur.
III plur.
congrātŭlantor
INFINITO
PRESENTE
congrātŭlāri
PERFETTO
Singolare:
congratulatus, a, um esse
Plurale:
congratulati, ae, a esse
FUTURO
Singolare:
congratulatūrūm, am, ūm esse
Plurale:
congratulatūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENTE
congrātŭlans, antis
FUTURO
congratulatūrūs, a, ūm
SUPINO
Attivo:
congratulatum
Passivo:
congratulatu
GERUNDIO
Genitivo:
congrātŭlandi
Dativo:
congrātŭlando
Accusativo:
congrātŭlandum
Ablativo:
congrātŭlando
GERUNDIVO
congrātŭlandus, a, um
congrātŭlor v. tr. e intr. dep. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis