conglăcĭor - Diatesi attiva
(conglăcĭor, conglăcĭāris, conglaciatus sum, conglăcĭāri)
verbo intransitivo deponente I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA DEPONENTE:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
conglăcĭor
II sing.
conglăcĭāris, conglăcĭāre
III sing.
conglăcĭātur
I plur.
conglăcĭāmur
II plur.
conglăcĭamĭni
III plur.
conglăcĭantur
IMPERFETTO
I sing.
conglăcĭābar
II sing.
conglăcĭabāris, conglăcĭabāre
III sing.
conglăcĭabātur
I plur.
conglăcĭabāmus
II plur.
conglăcĭabamĭni
III plur.
conglăcĭantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
conglăcĭābor
II sing.
conglăcĭabĕris, conglăcĭabĕre
III sing.
conglăcĭabĭtur
I plur.
conglăcĭabĭmur
II plur.
conglăcĭabimĭni
III plur.
conglăcĭabuntur
PERFETTO
I sing.
conglaciatus, a, um sum
II sing.
conglaciatus, a, um es
III sing.
conglaciatus, a, um est
I plur.
conglaciati, ae, a sumus
II plur.
conglaciati, ae, a estis
III plur.
conglaciati, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
conglaciatus, a, um eram
II sing.
conglaciatus, a, um eras
III sing.
conglaciatus, a, um erat
I plur.
conglaciati, ae, a eramus
II plur.
conglaciati, ae, a eratis
III plur.
conglaciati, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
conglaciatus, a, um ero
II sing.
conglaciatus, a, um eris
III sing.
conglaciatus, a, um erit
I plur.
conglaciati, ae, a erimus
II plur.
conglaciati, ae, a eritis
III plur.
conglaciati, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
conglăcĭer
II sing.
conglăcĭēris, conglăcĭēre
III sing.
conglăcĭētur
I plur.
conglăcĭēmur
II plur.
conglăcĭemĭni
III plur.
conglăcĭentur
IMPERFETTO
I sing.
conglăcĭārer
II sing.
conglăcĭarēris, conglăcĭarēre
III sing.
conglăcĭarētur
I plur.
conglăcĭāremur
II plur.
conglăcĭaremĭni
III plur.
conglăcĭarentur
PERFETTO
I sing.
conglaciatus, a, um sim
II sing.
conglaciatus, a, um sis
III sing.
conglaciatus, a, um sit
I plur.
conglaciati, ae, a simus
II plur.
conglaciati, ae, a sitis
III plur.
conglaciati, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
conglaciatus, a, um essem
II sing.
conglaciatus, a, um esses
III sing.
conglaciatus, a, um esset
I plur.
conglaciati, ae, a essemus
II plur.
conglaciati, ae, a essetis
III plur.
conglaciati, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
conglăcĭāre
II plur.
conglăcĭamĭni
FUTURO
II sing.
conglăcĭātor
III sing.
conglăcĭātor
II plur.
III plur.
conglăcĭantor
INFINITO
PRESENTE
conglăcĭāri
PERFETTO
Singolare:
conglaciatus, a, um esse
Plurale:
conglaciati, ae, a esse
FUTURO
Singolare:
conglaciatūrūm, am, ūm esse
Plurale:
conglaciatūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENTE
conglăcĭans, antis
FUTURO
conglaciatūrūs, a, ūm
SUPINO
Attivo:
conglaciatum
Passivo:
GERUNDIO
Genitivo:
conglăcĭandi
Dativo:
conglăcĭando
Accusativo:
conglăcĭandum
Ablativo:
conglăcĭando
GERUNDIVO
conglăcĭor v. intr. dep. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis