congarrĭo - Diatesi attiva
(congarrĭo, congarris, congarrīre)
verbo transitivo IV coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA ATTIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
congarrĭo
II sing.
congarris
III sing.
congarrit
I plur.
congarrīmus
II plur.
congarrītis
III plur.
congarrĭunt
IMPERFETTO
I sing.
congarriēbam
II sing.
congarriēbas
III sing.
congarriēbat
I plur.
congarriebāmus
II plur.
congarriebātis
III plur.
congarriēbant
FUTURO SEMPLICE
I sing.
congarrĭam
II sing.
congarrĭes
III sing.
congarrĭet
I plur.
congarriēmus
II plur.
congarriētis
III plur.
congarrĭent
PERFETTO
I sing.
II sing.
III sing.
I plur.
II plur.
III plur.
PIUCHEPERFETTO
I sing.
II sing.
III sing.
I plur.
II plur.
III plur.
FUTURO ANTERIORE
I sing.
II sing.
III sing.
I plur.
II plur.
III plur.
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
congarrĭam
II sing.
congarrĭas
III sing.
congarrĭat
I plur.
congarriāmus
II plur.
congarriātis
III plur.
congarrĭant
IMPERFETTO
I sing.
congarrīrem
II sing.
congarrīres
III sing.
congarrīret
I plur.
congarrirēmus
II plur.
congarrirētis
III plur.
congarrīrent
PERFETTO
I sing.
II sing.
III sing.
I plur.
II plur.
III plur.
PIUCHEPERFETTO
I sing.
II sing.
III sing.
I plur.
II plur.
III plur.
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
congarri
II plur.
congarrīte
FUTURO
II sing.
congarrīto
III sing.
congarrīto
II plur.
congarritōte
III plur.
congarriunto
PARTICIPIO
PRESENTE
congarriens, ientis
FUTURO
INFINITO
PRESENTE
congarrīre
PERFETTO
FUTURO
Singolare:
Plurale:
GERUNDIO
Genitivo:
congarriendi
Dativo:
congarriendo
Accusativo:
ad congarriendum
Ablativo:
congarriendo
SUPINO
Vedi la forma passiva di questo lemma
congarrĭo v. tr. IV coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis